أَخْبَرَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ إِسْحَاقَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو الْجَوَّابِ، قَالَ حَدَّثَنَا عَمَّارٌ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى، عَنِ الْحَكَمِ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ، عَنْ صَفْوَانَ بْنِ يَعْلَى، أَنَّ أَبَاهُ، غَزَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي غَزْوَةِ تَبُوكَ فَاسْتَأْجَرَ أَجِيرًا فَقَاتَلَ رَجُلاً فَعَضَّ الرَّجُلُ ذِرَاعَهُ فَلَمَّا أَوْجَعَهُ نَتَرَهَا فَأَنْدَرَ ثَنِيَّتَهُ فَرُفِعَ ذَلِكَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " يَعْمِدُ أَحَدُكُمْ فَيَعَضُّ أَخَاهُ كَمَا يَعَضُّ الْفَحْلُ " . فَأَبْطَلَ ثَنِيَّتَهُ .
Менга Абу Бакр ибн Ишоқ хабар берди, у деди: бизга Абул-Жаввоб ривоят қилди, у деди: бизга Аммор ривоят қилди, у Муҳаммад ибн Абдурраҳмон ибн Аби Лайлодан, у ал-Ҳакамдан, у Муҳаммад ибн Муслимдан, у Сафвон ибн Яълодан (ривоят қилдики), унинг отаси Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан Табук ғазотида жанг қилди ва бир ишчи ёллади. У (ишчи) бир киши билан урушиб қолди, ҳалиги киши унинг билагини тишлади. (Тишлатилган киши) қаттиқ оғриғач, уни тортиб олди, шунда (тишлаган кишининг) олдинги тиши отилиб чиқиб кетди. Бу иш Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га кўтариб чиқарилди. У (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Сиздан бирингиз қасддан ўз оғасини худди эркак туя тишлаганидек тишлайдими?» дедилар ва унинг олдинги тишини (қон талабини) ботил қилдилар.»