أَخْبَرَنَا مَالِكُ بْنُ الْخَلِيلِ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنِ الْحَكَمِ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنْ يَعْلَى ابْنِ مُنْيَةَ، أَنَّهُ قَاتَلَ رَجُلاً فَعَضَّ أَحَدُهُمَا صَاحِبَهُ فَانْتَزَعَ يَدَهُ مِنْ فِيهِ فَقَلَعَ ثَنِيَّتَهُ فَرُفِعَ ذَلِكَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " يَعَضُّ أَحَدُكُمْ أَخَاهُ كَمَا يَعَضُّ الْبَكْرُ " . فَأَبْطَلَهَا .
Бизга Молик ибн ал-Халил хабар берди, у деди: бизга Ибн Аби Адий ривоят қилди, у Шуъбадан, у ал-Ҳакамдан, у Мужоҳиддан, у Яъло ибн Мунядан (ривоят қилдики), у бир киши билан урушиб қолди, улардан бири ўртоғини тишлади. У (тишлатилган киши) ўз қўлини унинг оғзидан тортиб олди, шунда (тишлаган кишининг) олдинги тишини суғуриб олди. Бу иш Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га кўтариб чиқарилди, у эса: «Сиздан бирингиз ўз оғасини худди ёш туя тишлаганидек тишлайдими?» дедилар ва уни (товонни) ботил қилдилар.»