أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، قَالَ حَدَّثَنِي سُلَيْمَانُ الأَحْوَلُ، عَنْ طَاوُسٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ مَرَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِرَجُلٍ يَقُودُ رَجُلاً فِي قَرَنٍ فَتَنَاوَلَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَقَطَعَهُ قَالَ إِنَّهُ نَذْرٌ .
Бизга Муҳаммад ибн Абдулаъло хабар бериб, деди: бизга Холид ривоят қилди, Ибн Журайждан, у деди: менга Сулаймон ал-Аҳвал ривоят қилди, Товусдан, у Ибн Аббосдан (ривоят қилдики), у деди: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бошқа бир кишини арқон (жилов) билан етаклаб бораётган бир кишининг ёнидан ўтдилар. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уни (арқонни) олиб, кесиб ташладилар ва: «Бу назрдир (шундай етаклаб боришни назр қилган),» дедилар.»