أَخْبَرَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ عُلَيَّةَ، قَالَ أَنْبَأَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَطَاءٌ، عَنْ صَفْوَانَ بْنِ يَعْلَى، عَنْ يَعْلَى بْنِ أُمَيَّةَ، قَالَ غَزَوْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم جَيْشَ الْعُسْرَةِ - وَكَانَ أَوْثَقَ عَمَلٍ لِي فِي نَفْسِي - وَكَانَ لِي أَجِيرٌ فَقَاتَلَ إِنْسَانًا فَعَضَّ أَحَدُهُمَا أُصْبَعَ صَاحِبِهِ فَانْتَزَعَ إِصْبَعَهُ فَأَنْدَرَ ثَنِيَّتَهُ فَسَقَطَتْ فَانْطَلَقَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَأَهْدَرَ ثَنِيَّتَهُ وَقَالَ " أَفَيَدَعُ يَدَهُ فِي فِيكَ تَقْضَمُهَا " .
Бизга Яъқуб ибн Иброҳим хабар берди, у деди: бизга Ибн Улайя ривоят қилди, у деди: бизга Ибн Журайж хабар берди, у деди: менга Ато хабар берди, у Сафвон ибн Яълодан, у Яъло ибн Умайядан (ривоят қилдики), у деди: «Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан Танглик (Усра) лашкарида жанг қилдим — бу ўзимда менинг энг ишончли амалим эди. Менинг бир ёлланган ишчим бор эди, у бир киши билан урушиб қолди, улардан бири ўртоғининг бармоғини тишлади. У (тишлатилган киши) бармоғини тортиб олди, шунда (тишлаган кишининг) олдинги тиши отилиб чиқиб, тушиб кетди. Сўнг у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳузурига борди, у эса унинг олдинги тишини (қон талабини) бекорга чиқардилар ва: «У қўлини сенинг оғзингда қолдирадими, сен уни кавшашинг учун?» дедилар.»