حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ الْمَهْرِيُّ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ كَانَ جَابِرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ يُحَدِّثُ أَنَّ يَهُودِيَّةً، مِنْ أَهْلِ خَيْبَرَ سَمَّتْ شَاةً مَصْلِيَّةً ثُمَّ أَهْدَتْهَا لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَخَذَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الذِّرَاعَ فَأَكَلَ مِنْهَا وَأَكَلَ رَهْطٌ مِنْ أَصْحَابِهِ مَعَهُ ثُمَّ قَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " ارْفَعُوا أَيْدِيَكُمْ " . وَأَرْسَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى الْيَهُودِيَّةِ فَدَعَاهَا فَقَالَ لَهَا " أَسَمَمْتِ هَذِهِ الشَّاةَ " . قَالَتِ الْيَهُودِيَّةُ مَنْ أَخْبَرَكَ قَالَ " أَخْبَرَتْنِي هَذِهِ فِي يَدِي " . لِلذِّرَاعِ . قَالَتْ نَعَمْ . قَالَ " فَمَا أَرَدْتِ إِلَى ذَلِكَ " . قَالَتْ قُلْتُ إِنْ كَانَ نَبِيًّا فَلَنْ يَضُرَّهُ وَإِنْ لَمْ يَكُنِ اسْتَرَحْنَا مِنْهُ . فَعَفَا عَنْهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَلَمْ يُعَاقِبْهَا وَتُوُفِّيَ بَعْضُ أَصْحَابِهِ الَّذِينَ أَكَلُوا مِنَ الشَّاةِ وَاحْتَجَمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى كَاهِلِهِ مِنْ أَجْلِ الَّذِي أَكَلَ مِنَ الشَّاةِ حَجَمَهُ أَبُو هِنْدٍ بِالْقَرْنِ وَالشَّفْرَةِ وَهُوَ مَوْلًى لِبَنِي بَيَاضَةَ مِنَ الأَنْصَارِ .
Бизга Сулаймон Ибн Довуд Маҳрий ривоят қилди, бизга Ибн Ваҳб ривоят қилди, деди: Менга Юнус, Ибн Шиҳобдан хабар берди. У деди: Жобир Ибн Абдуллаҳ шундай ривоят қилар эди: Хайбар аҳлидан бир яҳудий аёл қовурилган қўйни заҳарлаб, сўнг уни Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга ҳадя қилди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам (қўйнинг) қўл (кураги) қисмини олиб, ундан еди ва у билан бирга бир гуруҳ саҳобаси ҳам еди. Сўнг Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам уларга: «Қўлларингизни кўтаринглар» деди. Ва Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам яҳудий аёлга одам юбориб, уни чақирди ва унга деди: «Бу қўйни заҳарладингми?» Яҳудий аёл: Сенга ким хабар берди? деди. У: «Менга қўлимдаги мана бу хабар берди» деди — қўл (гўштини) назарда тутиб. У: Ҳа, деди. У: «Бунга сени нима ундади?» деди. У: Айтдимки, агар пайғамбар бўлса, бу унга зарар қилмайди, агар бўлмаса, ундан қутуламиз, деди. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам уни афв қилди ва уни жазоламади. Қўйдан еган баъзи саҳобалари вафот этди. Ва Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам қўйдан егани сабабли елка устидан қон олдирди — уни Абу Ҳинд шох ва пичоқ билан ҳижомат қилди, у Ансордан Бани Баёзанинг мавлоси эди.