حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَبِيبِ بْنِ عَرَبِيٍّ، حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ الْحَارِثِ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ هِشَامِ بْنِ زَيْدٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ امْرَأَةً، يَهُودِيَّةً أَتَتْ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِشَاةٍ مَسْمُومَةٍ فَأَكَلَ مِنْهَا فَجِيءَ بِهَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَسَأَلَهَا عَنْ ذَلِكَ فَقَالَتْ أَرَدْتُ لأَقْتُلَكَ . فَقَالَ " مَا كَانَ اللَّهُ لِيُسَلِّطَكِ عَلَى ذَلِكَ " . أَوْ قَالَ " عَلَىَّ " . قَالَ فَقَالُوا أَلاَ نَقْتُلُهَا قَالَ " لاَ " . فَمَا زِلْتُ أَعْرِفُهَا فِي لَهَوَاتِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .
Бизга Яҳё Ибн Ҳабиб Ибн Арабий ривоят қилди, бизга Холид Ибн Ҳорис ривоят қилди, бизга Шуъба, Ҳишом Ибн Зайддан, у Анас Ибн Моликдан ривоят қилди: Бир яҳудий аёл Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга заҳарланган қўй келтирди, у ундан еди. Сўнг у (аёл) Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ҳузурига келтирилди, у ундан бу ҳақда сўради. У: Сени ўлдирмоқчи бўлдим, деди. У деди: «Аллаҳ сени бунга (ёки: менга) ҳукмрон қилмас эди». У деди: Улар: Уни ўлдирмайликми? дейишди. У: «Йўқ» деди. Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг танглайида (заҳар асарини) ҳамиша билиб турдим.
حَدَّثَنَا دَاوُدُ بْنُ رُشَيْدٍ، حَدَّثَنَا عَبَّاُدُ بْنُ الْعَوَّامِ، ح وَحَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ سُلَيْمَانَ، حَدَّثَنَا عَبَّادٌ، عَنْ سُفْيَانَ بْنِ حُسَيْنٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَعِيدٍ، وَأَبِي، سَلَمَةَ - قَالَ هَارُونُ - عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ امْرَأَةً، مِنَ الْيَهُودِ أَهْدَتْ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم شَاةً مَسْمُومَةً - قَالَ - فَمَا عَرَضَ لَهَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم . قَالَ أَبُو دَاوُدَ هَذِهِ أُخْتُ مَرْحَبٍ الْيَهُودِيَّةُ الَّتِي سَمَّتِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم .
Бизга Довуд Ибн Рушайд ривоят қилди, бизга Аббод Ибн Аввом ривоят қилди, (ҳ) ва бизга Ҳорун Ибн Абдуллаҳ ривоят қилди, бизга Саид Ибн Сулаймон ривоят қилди, бизга Аббод, Суфён Ибн Ҳусайндан, у Зуҳрийдан, у Саиддан ва Абу Саламадан — Ҳорун деди: — у Абу Ҳурайрадан ривоят қилди: Яҳудийлардан бир аёл Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга заҳарланган қўй ҳадя қилди — у деди: — Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам унга (аёлга) ҳеч нарса қилмади. Абу Довуд деди: Бу Набий соллаллаҳу алайҳи васалламни заҳарлаган яҳудий аёл Марҳабнинг синглисидир.
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ الْمَهْرِيُّ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ كَانَ جَابِرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ يُحَدِّثُ أَنَّ يَهُودِيَّةً، مِنْ أَهْلِ خَيْبَرَ سَمَّتْ شَاةً مَصْلِيَّةً ثُمَّ أَهْدَتْهَا لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَخَذَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الذِّرَاعَ فَأَكَلَ مِنْهَا وَأَكَلَ رَهْطٌ مِنْ أَصْحَابِهِ مَعَهُ ثُمَّ قَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " ارْفَعُوا أَيْدِيَكُمْ " . وَأَرْسَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى الْيَهُودِيَّةِ فَدَعَاهَا فَقَالَ لَهَا " أَسَمَمْتِ هَذِهِ الشَّاةَ " . قَالَتِ الْيَهُودِيَّةُ مَنْ أَخْبَرَكَ قَالَ " أَخْبَرَتْنِي هَذِهِ فِي يَدِي " . لِلذِّرَاعِ . قَالَتْ نَعَمْ . قَالَ " فَمَا أَرَدْتِ إِلَى ذَلِكَ " . قَالَتْ قُلْتُ إِنْ كَانَ نَبِيًّا فَلَنْ يَضُرَّهُ وَإِنْ لَمْ يَكُنِ اسْتَرَحْنَا مِنْهُ . فَعَفَا عَنْهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَلَمْ يُعَاقِبْهَا وَتُوُفِّيَ بَعْضُ أَصْحَابِهِ الَّذِينَ أَكَلُوا مِنَ الشَّاةِ وَاحْتَجَمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى كَاهِلِهِ مِنْ أَجْلِ الَّذِي أَكَلَ مِنَ الشَّاةِ حَجَمَهُ أَبُو هِنْدٍ بِالْقَرْنِ وَالشَّفْرَةِ وَهُوَ مَوْلًى لِبَنِي بَيَاضَةَ مِنَ الأَنْصَارِ .
Бизга Сулаймон Ибн Довуд Маҳрий ривоят қилди, бизга Ибн Ваҳб ривоят қилди, деди: Менга Юнус, Ибн Шиҳобдан хабар берди. У деди: Жобир Ибн Абдуллаҳ шундай ривоят қилар эди: Хайбар аҳлидан бир яҳудий аёл қовурилган қўйни заҳарлаб, сўнг уни Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга ҳадя қилди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам (қўйнинг) қўл (кураги) қисмини олиб, ундан еди ва у билан бирга бир гуруҳ саҳобаси ҳам еди. Сўнг Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам уларга: «Қўлларингизни кўтаринглар» деди. Ва Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам яҳудий аёлга одам юбориб, уни чақирди ва унга деди: «Бу қўйни заҳарладингми?» Яҳудий аёл: Сенга ким хабар берди? деди. У: «Менга қўлимдаги мана бу хабар берди» деди — қўл (гўштини) назарда тутиб. У: Ҳа, деди. У: «Бунга сени нима ундади?» деди. У: Айтдимки, агар пайғамбар бўлса, бу унга зарар қилмайди, агар бўлмаса, ундан қутуламиз, деди. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам уни афв қилди ва уни жазоламади. Қўйдан еган баъзи саҳобалари вафот этди. Ва Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам қўйдан егани сабабли елка устидан қон олдирди — уни Абу Ҳинд шох ва пичоқ билан ҳижомат қилди, у Ансордан Бани Баёзанинг мавлоси эди.
حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ بَقِيَّةَ، حَدَّثَنَا خَالِدٌ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَهْدَتْ لَهُ يَهُودِيَّةٌ بِخَيْبَرَ شَاةً مَصْلِيَّةً نَحْوَ حَدِيثِ جَابِرٍ قَالَ فَمَاتَ بِشْرُ بْنُ الْبَرَاءِ بْنِ مَعْرُورٍ الأَنْصَارِيُّ فَأَرْسَلَ إِلَى الْيَهُودِيَّةِ " مَا حَمَلَكِ عَلَى الَّذِي صَنَعْتِ " . فَذَكَرَ نَحْوَ حَدِيثِ جَابِرٍ فَأَمَرَ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقُتِلَتْ وَلَمْ يَذْكُرْ أَمْرَ الْحِجَامَةِ .
Бизга Ваҳб Ибн Бақийя ривоят қилди, бизга Холид, Муҳаммад Ибн Амрдан, у Абу Саламадан ривоят қилди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга Хайбарда бир яҳудий аёл қовурилган қўй ҳадя қилди, Жобирнинг ҳадисига ўхшаш. У деди: Сўнг Бишр Ибн Баро Ибн Маърур Ансорий вафот этди, шунда у яҳудий аёлга одам юбориб: «Сени қилган ишингга нима ундади?» деди. Сўнг Жобирнинг ҳадисига ўхшаш зикр қилди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам у ҳақида буюрди, у ўлдирилди. У ҳижомат ишини зикр қилмади.
حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ بَقِيَّةَ، عَنْ خَالِدٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقْبَلُ الْهَدِيَّةَ وَلاَ يَأْكُلُ الصَّدَقَةَ . وَحَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ بَقِيَّةَ فِي مَوْضِعٍ آخَرَ عَنْ خَالِدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ أَبِي سَلَمَةَ وَلَمْ يَذْكُرْ أَبَا هُرَيْرَةَ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقْبَلُ الْهَدِيَّةَ وَلاَ يَأْكُلُ الصَّدَقَةَ . زَادَ فَأَهْدَتْ لَهُ يَهُودِيَّةٌ بِخَيْبَرَ شَاةً مَصْلِيَّةً سَمَّتْهَا فَأَكَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْهَا وَأَكَلَ الْقَوْمُ فَقَالَ " ارْفَعُوا أَيْدِيَكُمْ فَإِنَّهَا أَخْبَرَتْنِي أَنَّهَا مَسْمُومَةٌ " . فَمَاتَ بِشْرُ بْنُ الْبَرَاءِ بْنِ مَعْرُورٍ الأَنْصَارِيُّ فَأَرْسَلَ إِلَى الْيَهُودِيَّةِ " مَا حَمَلَكِ عَلَى الَّذِي صَنَعْتِ " . قَالَتْ إِنْ كُنْتَ نَبِيًّا لَمْ يَضُرَّكَ الَّذِي صَنَعْتُ وَإِنْ كُنْتَ مَلِكًا أَرَحْتُ النَّاسَ مِنْكَ . فَأَمَرَ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقُتِلَتْ ثُمَّ قَالَ فِي وَجَعِهِ الَّذِي مَاتَ فِيهِ " مَا زِلْتُ أَجِدُ مِنَ الأَكْلَةِ الَّتِي أَكَلْتُ بِخَيْبَرَ فَهَذَا أَوَانُ قَطَعَتْ أَبْهَرِي " .
Бизга Ваҳб Ибн Бақийя, Холиддан, у Муҳаммад Ибн Амрдан, у Абу Саламадан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳадяни қабул қилар, садақани емас эди. Ва бизга Ваҳб Ибн Бақийя бошқа бир ўринда Холиддан, у Муҳаммад Ибн Амрдан, у Абу Саламадан ривоят қилди ва Абу Ҳурайрани зикр қилмади. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳадяни қабул қилар, садақани емас эди. Ва зиёда қилди: Сўнг Хайбарда бир яҳудий аёл унга қовурилган қўй ҳадя қилди, уни заҳарлаган эди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ундан еди, қавм ҳам еди. Сўнг у деди: «Қўлларингизни кўтаринглар, чунки у менга уни заҳарланган деб хабар берди». Сўнг Бишр Ибн Баро Ибн Маърур Ансорий вафот этди. У яҳудий аёлга одам юбориб: «Сени қилган ишингга нима ундади?» деди. У: Агар пайғамбар бўлсанг, қилган ишим сенга зарар қилмайди, агар подшоҳ бўлсанг, одамларни сендан қутқараман, деди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам у ҳақида буюрди, у ўлдирилди. Сўнг у ўзи вафот этган касаллигида деди: «Мен Хайбарда еган ўша луқманинг (таъсирини) ҳамиша сезиб келдим, мана бу унинг аортамни узган вақтидир».
حَدَّثَنَا مَخْلَدُ بْنُ خَالِدٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنِ ابْنِ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ أُمَّ مُبَشِّرٍ، قَالَتْ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي مَرَضِهِ الَّذِي مَاتَ فِيهِ مَا يُتَّهَمُ بِكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَإِنِّي لاَ أَتَّهِمُ بِابْنِي شَيْئًا إِلاَّ الشَّاةَ الْمَسْمُومَةَ الَّتِي أَكَلَ مَعَكَ بِخَيْبَرَ . وَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " وَأَنَا لاَ أَتَّهِمُ بِنَفْسِي إِلاَّ ذَلِكَ فَهَذَا أَوَانُ قَطَعَتْ أَبْهَرِي " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَرُبَّمَا حَدَّثَ عَبْدُ الرَّزَّاقِ بِهَذَا الْحَدِيثِ مُرْسَلاً عَنْ مَعْمَرٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَرُبَّمَا حَدَّثَ بِهِ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ وَذَكَرَ عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَنَّ مَعْمَرًا كَانَ يُحَدِّثُهُمْ بِالْحَدِيثِ مَرَّةً مُرْسَلاً فَيَكْتُبُونَهُ وَيُحَدِّثُهُمْ مَرَّةً بِهِ فَيُسْنِدُهُ فَيَكْتُبُونَهُ وَكُلٌّ صَحِيحٌ عِنْدَنَا قَالَ عَبْدُ الرَّزَّاقِ فَلَمَّا قَدِمَ ابْنُ الْمُبَارَكِ عَلَى مَعْمَرٍ أَسْنَدَ لَهُ مَعْمَرٌ أَحَادِيثَ كَانَ يُوقِفُهَا .
Бизга Махлад Ибн Холид ривоят қилди, бизга Абдурраззоқ ривоят қилди, бизга Маъмар, Зуҳрийдан, у Ибн Каъб Ибн Моликдан, у отасидан ривоят қилди: Умму Мубашшир Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга у вафот этган касаллигида деди: Сиздан бирор нарса гумон қилинмайди, ё Расулуллаҳ, аммо мен ўғлим ҳақида Хайбарда сиз билан бирга еган заҳарланган қўйдан бошқа ҳеч нарсани гумон қилмайман. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «Мен ҳам ўзим ҳақимда ўшадан бошқа нарсани гумон қилмайман, мана бу унинг аортамни узган вақтидир». Абу Довуд деди: Баъзан Абдурраззоқ бу ҳадисни мурсал қилиб, Маъмардан, у Зуҳрийдан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилар эди, баъзан эса уни Зуҳрийдан, у Абдурраҳмон Ибн Каъб Ибн Моликдан ривоят қилар эди. Абдурраззоқ зикр қилдики, Маъмар уларга ҳадисни бир марта мурсал қилиб айтар, улар уни ёзиб олишар эди, бир марта эса уни муснад қилиб айтар, улар уни (ҳам) ёзиб олишар эди ва бизнинг наздимизда ҳар иккиси ҳам саҳиҳдир. Абдурраззоқ деди: Ибн Муборак Маъмарнинг олдига келганида, Маъмар унга ўзи (аввал) мавқуф қилган ҳадисларни муснад қилиб айтди.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ خَالِدٍ، حَدَّثَنَا رَبَاحٌ، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ، عَنْ أُمِّهِ، أَنَّ أُمَّ مُبَشِّرٍ، - قَالَ أَبُو سَعِيدِ بْنُ الأَعْرَابِيِّ كَذَا قَالَ عَنْ أُمِّهِ، وَالصَّوَابُ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أُمِّ مُبَشِّرٍ، - دَخَلَتْ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرَ مَعْنَى حَدِيثِ مَخْلَدِ بْنِ خَالِدٍ نَحْوَ حَدِيثِ جَابِرٍ قَالَ فَمَاتَ بِشْرُ بْنُ الْبَرَاءِ بْنِ مَعْرُورٍ فَأَرْسَلَ إِلَى الْيَهُودِيَّةِ فَقَالَ " مَا حَمَلَكِ عَلَى الَّذِي صَنَعْتِ " . فَذَكَرَ نَحْوَ حَدِيثِ جَابِرٍ فَأَمَرَ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقُتِلَتْ وَلَمْ يَذْكُرِ الْحِجَامَةَ .
Бизга Аҳмад Ибн Ҳанбал ривоят қилди, бизга Иброҳим Ибн Холид ривоят қилди, бизга Робоҳ, Маъмардан, у Зуҳрийдан, у Абдурраҳмон Ибн Абдуллаҳ Ибн Каъб Ибн Моликдан, у онасидан ривоят қилди: Умму Мубашшир — Абу Саид Ибнул Аъробий деди: У шундай «онасидан» деди, лекин тўғриси «отасидан, у Умму Мубашширдан» — Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ҳузурига кирди, сўнг Махлад Ибн Холиднинг ҳадиси маъносини, Жобирнинг ҳадисига ўхшаш зикр қилди. У деди: Сўнг Бишр Ибн Баро Ибн Маърур вафот этди, у яҳудий аёлга одам юбориб деди: «Сени қилган ишингга нима ундади?» Сўнг Жобирнинг ҳадисига ўхшаш зикр қилди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам у ҳақида буюрди, у ўлдирилди. У ҳижоматни зикр қилмади.