حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَبِيبِ بْنِ عَرَبِيٍّ، حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ الْحَارِثِ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ هِشَامِ بْنِ زَيْدٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ امْرَأَةً، يَهُودِيَّةً أَتَتْ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِشَاةٍ مَسْمُومَةٍ فَأَكَلَ مِنْهَا فَجِيءَ بِهَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَسَأَلَهَا عَنْ ذَلِكَ فَقَالَتْ أَرَدْتُ لأَقْتُلَكَ . فَقَالَ " مَا كَانَ اللَّهُ لِيُسَلِّطَكِ عَلَى ذَلِكَ " . أَوْ قَالَ " عَلَىَّ " . قَالَ فَقَالُوا أَلاَ نَقْتُلُهَا قَالَ " لاَ " . فَمَا زِلْتُ أَعْرِفُهَا فِي لَهَوَاتِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .
Бизга Яҳё Ибн Ҳабиб Ибн Арабий ривоят қилди, бизга Холид Ибн Ҳорис ривоят қилди, бизга Шуъба, Ҳишом Ибн Зайддан, у Анас Ибн Моликдан ривоят қилди: Бир яҳудий аёл Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга заҳарланган қўй келтирди, у ундан еди. Сўнг у (аёл) Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ҳузурига келтирилди, у ундан бу ҳақда сўради. У: Сени ўлдирмоқчи бўлдим, деди. У деди: «Аллаҳ сени бунга (ёки: менга) ҳукмрон қилмас эди». У деди: Улар: Уни ўлдирмайликми? дейишди. У: «Йўқ» деди. Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг танглайида (заҳар асарини) ҳамиша билиб турдим.