حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ الْمُغِيرَةِ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ دَعَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَجُلٌ فَانْطَلَقْتُ مَعَهُ فَجِيءَ بِمَرَقَةٍ فِيهَا دُبَّاءٌ فَجَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَأْكُلُ مِنْ ذَلِكَ الدُّبَّاءِ وَيُعْجِبُهُ - قَالَ - فَلَمَّا رَأَيْتُ ذَلِكَ جَعَلْتُ أُلْقِيهِ إِلَيْهِ وَلاَ أَطْعَمُهُ . قَالَ فَقَالَ أَنَسٌ فَمَا زِلْتُ بَعْدُ يُعْجِبُنِي الدُّبَّاءُ .
Бизга Муҳаммад ибн ал-Ало Абу Курайб ривоят қилди, бизга Абу Усома Сулаймон ибн ал-Муғийрадан, у Собитдан, у Анасдан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламни бир киши чақирди, мен у киши билан бирга бордим. Ичида қовоқ бўлган шўрва келтирилди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ўша қовоқдан ея бошладилар ва у кишига (қовоқ) ёқар эди. У деди: Мен буни кўрганимда, мен уни (қовоқни) у киши томон (суриб) ташлай бошладим ва ўзим емасдим. У деди: Анас деди: Бас, мен шундан кейин қовоқни доим яхши кўриб қолдим.