حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ مَالِكِ بْنِ أَنَسٍ، فِيمَا قُرِئَ عَلَيْهِ عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ، اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ أَنَّهُ سَمِعَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ، يَقُولُ إِنَّ خَيَّاطًا دَعَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِطَعَامٍ صَنَعَهُ . قَالَ أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ فَذَهَبْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى ذَلِكَ الطَّعَامِ فَقَرَّبَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خُبْزًا مِنْ شَعِيرٍ وَمَرَقًا فِيهِ دُبَّاءٌ وَقَدِيدٌ . قَالَ أَنَسٌ فَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَتَتَبَّعُ الدُّبَّاءَ مِنْ حَوَالَىِ الصَّحْفَةِ . قَالَ فَلَمْ أَزَلْ أُحِبُّ الدُّبَّاءَ مُنْذُ يَوْمَئِذٍ .
Бизга Қутайба ибн Саид Молик ибн Анасдан, унга ўқиб берилган нарсадан, у Ишоқ ибн Абдуллаҳ ибн Абу Талҳадан ривоят қилди, у Анас ибн Моликнинг шундай деганини эшитган: Бир тикувчи Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламни ўзи тайёрлаган таомга чақирди. Анас ибн Молик деди: Бас, мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан ўша таомга бордим. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга арпадан (пиширилган) нон ва ичида қовоқ ҳамда қуритилган гўшт бўлган шўрва яқинлаштирилди (тақдим этилди). Анас деди: Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг товоқнинг атрофларидан қовоқни териб (еяётганларини) кўрдим. У деди: Бас, мен ўша кундан бошлаб қовоқни доим яхши кўриб қолдим.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ الْمُغِيرَةِ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ دَعَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَجُلٌ فَانْطَلَقْتُ مَعَهُ فَجِيءَ بِمَرَقَةٍ فِيهَا دُبَّاءٌ فَجَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَأْكُلُ مِنْ ذَلِكَ الدُّبَّاءِ وَيُعْجِبُهُ - قَالَ - فَلَمَّا رَأَيْتُ ذَلِكَ جَعَلْتُ أُلْقِيهِ إِلَيْهِ وَلاَ أَطْعَمُهُ . قَالَ فَقَالَ أَنَسٌ فَمَا زِلْتُ بَعْدُ يُعْجِبُنِي الدُّبَّاءُ .
Бизга Муҳаммад ибн ал-Ало Абу Курайб ривоят қилди, бизга Абу Усома Сулаймон ибн ал-Муғийрадан, у Собитдан, у Анасдан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламни бир киши чақирди, мен у киши билан бирга бордим. Ичида қовоқ бўлган шўрва келтирилди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ўша қовоқдан ея бошладилар ва у кишига (қовоқ) ёқар эди. У деди: Мен буни кўрганимда, мен уни (қовоқни) у киши томон (суриб) ташлай бошладим ва ўзим емасдим. У деди: Анас деди: Бас, мен шундан кейин қовоқни доим яхши кўриб қолдим.
Менга Ҳажжож ибн Шоир ва Абд ибн Ҳумайд, иккаласи Абдурраззоқдан ривоят қилдилар: бизга Маъмар Собит ал-Буноний ва Осим ал-Аҳвалдан, улар Анас ибн Моликдан хабар бердики, бир киши — тикувчи — Расулуллаҳни соллаллаҳу алайҳи васаллам таомга таклиф қилди. Собит зиёда қилиб айтди: мен Анасдан эшитдимки, у: «Шундан кейин мен учун тайёрланган ҳеч бир таом бўлмайдики, агар унга қовоқ солиш имкони бўлса, албатта солинмасин» дер эди.