حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي زَائِدَةَ، قَالَ حَدَّثَنِي عَاصِمُ بْنُ سُلَيْمَانَ، هُوَ الأَحْوَلُ عَنْ بَكْرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْمُزَنِيِّ، عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ، أَنَّهُ خَطَبَ امْرَأَةً فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " انْظُرْ إِلَيْهَا فَإِنَّهُ أَحْرَى أَنْ يُؤْدَمَ بَيْنَكُمَا " . وَفِي الْبَابِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مَسْلَمَةَ وَجَابِرٍ وَأَنَسٍ وَأَبِي حُمَيْدٍ وَأَبِي هُرَيْرَةَ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ . وَقَدْ ذَهَبَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ إِلَى هَذَا الْحَدِيثِ وَقَالُوا لاَ بَأْسَ أَنْ يَنْظُرَ إِلَيْهَا مَا لَمْ يَرَ مِنْهَا مُحَرَّمًا . وَهُوَ قَوْلُ أَحْمَدَ وَإِسْحَاقَ . وَمَعْنَى قَوْلِهِ " أَحْرَى أَنْ يُؤْدَمَ بَيْنَكُمَا " قَالَ أَحْرَى أَنْ تَدُومَ الْمَوَدَّةُ بَيْنَكُمَا .
Бизга Аҳмад ибн Манииъ ривоят қилди, бизга Ибн Абу Зоида ривоят қилиб деди: менга Осим ибн Сулаймон — у ал-Аҳвал — ривоят қилди, Бакр ибн Абдуллаҳ ал-Музанийдан, у ал-Муғийра ибн Шуъбадан (ривоят қилдики), у бир аёлга совчилик қилган эди. Шунда Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Унга (аёлга) қараб ол, чунки бу икковингиз ўртангизда (меҳр) уланишига (яқинлик бўлишига) лойиқроқдир,» дедилар. Бу бобда Муҳаммад ибн Маслама, Жобир, Анас, Абу Ҳумайд ва Абу Ҳурайрадан ҳам (ривоятлар) бор. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасандир. Баъзи илм аҳли шу ҳадисга (амал қилиб) бордилар ва: «Унда ҳаромни (авратни) кўрмагунча унга қарашда зарар йўқ,» дедилар. Бу Аҳмад ва Ишоқнинг сўзидир. У (Набий)нинг «икковингиз ўртангизда (меҳр) уланишига лойиқроқ» деган сўзининг маъноси: «икковингиз ўртангизда меҳр-муҳаббат доимий бўлишига лойиқроқдир,» дегани, деди.