أَخْبَرَنَا أَبُو عَاصِمٍ، خُشَيْشُ بْنُ أَصْرَمَ قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، قَالَ أَنْبَأَنَا الثَّوْرِيُّ، عَنْ صَالِحٍ الْهَمْدَانِيِّ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ عَبْدِ خَيْرٍ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَرْقَمَ، قَالَ أُتِيَ عَلِيٌّ رضى الله عنه بِثَلاَثَةٍ وَهُوَ بِالْيَمَنِ وَقَعُوا عَلَى امْرَأَةٍ فِي طُهْرٍ وَاحِدٍ فَسَأَلَ اثْنَيْنِ أَتُقِرَّانِ لِهَذَا بِالْوَلَدِ قَالاَ لاَ . ثُمَّ سَأَلَ اثْنَيْنِ أَتُقِرَّانِ لِهَذَا بِالْوَلَدِ قَالاَ لاَ . فَأَقْرَعَ بَيْنَهُمْ فَأَلْحَقَ الْوَلَدَ بِالَّذِي صَارَتْ عَلَيْهِ الْقُرْعَةُ وَجَعَلَ عَلَيْهِ ثُلُثَىِ الدِّيَةِ فَذُكِرَ ذَلِكَ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَضَحِكَ حَتَّى بَدَتْ نَوَاجِذُهُ .
Бизга Абу Осим Хушайш ибн Асрам хабар берди, у деди: бизга Абдурраззоқ хабар берди, у деди: бизга ас-Саврий хабар берди, у Солиҳ ал-Ҳамадонийдан, у Шаъбийдан, у Абду Хайрдан, у Зайд ибн Арқам (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у деди: Али (розияллаҳу анҳу) Яманда эканида унинг олдига уч киши келтирилди — улар бир таҳорат (поклиги даври)да бир аёлга яқинлик қилишган эди. (Али) икковидан: «Икковингиз бу боланинг буниси (учинчиси)ники эканини иқрор қиласизми?» деб сўради. Улар: «Йўқ,» дедилар. Сўнг яна икковидан: «Икковингиз бу боланинг бунисиники эканини иқрор қиласизми?» деб сўради. Улар: «Йўқ,» дедилар. Шунда уларнинг орасида қуръа (чек) ташлади ва болани қуръа чиққан кишига қўшди (нисбат берди) ҳамда унга диятнинг учдан икки қисмини (тўлашни) юклади. Бу Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га айтилди, у зот охирги тишлари кўрингунча кулдилар.