أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا الْفَضْلُ بْنُ مُوسَى، قَالَ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ ابْنِ طَاوُسٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ ابْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ شَهَرَ سَيْفَهُ ثُمَّ وَضَعَهُ فَدَمُهُ هَدَرٌ " .
Бизга Ишоқ ибн Иброҳим хабар берди, у деди: бизга ал-Фадл ибн Мусо хабар берди, у деди: бизга Маъмар ривоят қилди, у ибн Товусдан, у отасидан, у ибн аз-Зубайрдан, у Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилдики), у: «Ким қиличини яланғочлаб, сўнг уни (одамларга) қарата ишлатса, унинг қони беҳуда (тўкилган, яъни эвазига қасос олинмайдиган) бўлади,» дедилар.