1762-ҳадисСунани Абу Довуд · Ҳаж китоби
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ نَاجِيَةَ الأَسْلَمِيِّ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَعَثَ مَعَهُ بِهَدْىٍ فَقَالَ " إِنْ عَطِبَ مِنْهَا شَىْءٌ فَانْحَرْهُ ثُمَّ اصْبَغْ نَعْلَهُ فِي دَمِهِ ثُمَّ خَلِّ بَيْنَهُ وَبَيْنَ النَّاسِ " .
Бизга Муҳаммад ибн Касийр, унга Суфён Ҳишомдан, у отасидан, у Ножия ал-Асламийдан ривоят қилдики, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам у билан ҳадйни (қурбонлик молларни) юбориб: «Агар улардан бирортаси ҳалок бўлай деса, уни сўй, сўнгра наълини (бўйнига осилган белгини) унинг қонига ботир, сўнгра уни одамлар билан ўз ҳолига қўй», дедилар.