4099-ҳадисСунани Насоий · Қон тўкишни ман қилиш китоби
أَخْبَرَنَا أَبُو دَاوُدَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، عَنِ ابْنِ طَاوُسٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ ابْنِ الزُّبَيْرِ، قَالَ مَنْ رَفَعَ السِّلاَحَ ثُمَّ وَضَعَهُ فَدَمُهُ هَدَرٌ .
Бизга Абу Довуд хабар берди, у деди: бизга Абу Осим ривоят қилди, у ибн Журайждан, у ибн Товусдан, у отасидан, у ибн аз-Зубайрдан (ривоят қилди), у деди: Ким қуролни кўтариб, сўнг уни (одамларга) қарата ишлатса, унинг қони беҳуда (тўкилган) бўлади.