3099-ҳадисСунани Абу Довуд · Жаноза китоби
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنِ الْحَكَمِ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى، عَنْ عَلِيٍّ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِمَعْنَاهُ لَمْ يَذْكُرِ الْخَرِيفَ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ رَوَاهُ مَنْصُورٌ عَنِ الْحَكَمِ أَبِي حَفْصٍ كَمَا رَوَاهُ شُعْبَةُ .
Бизга Усмон ибн Абу Шайба ривоят қилди, бизга Абу Муовия ривоят қилди, бизга Аъмаш Ҳакамдан, у Абдурраҳмон ибн Абу Лайлодан, у Алидан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан шу маънода ривоят қилди, бироқ куз (харийф)ни зикр қилмади. Абу Довуд деди: Буни Мансур Ҳакам Абу Ҳафсдан, худди Шуъба ривоят қилганидек ривоят қилди.