باب مَا رُوِيَ فِيمَنْ، نَامَ اللَّيْلَ أَجْمَعَ حَتَّى أَصْبَحَ
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَإِسْحَاقُ، قَالَ عُثْمَانُ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ ذُكِرَ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَجُلٌ نَامَ لَيْلَةً حَتَّى أَصْبَحَ قَالَ " ذَاكَ رَجُلٌ بَالَ الشَّيْطَانُ فِي أُذُنَيْهِ " . أَوْ قَالَ " فِي أُذُنِهِ " .
Абдуллаҳ (ибн Масъуд) айтди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдида — бир кеча то тонггача ухлаб қолган бир киши зикр қилинди. У: «У — шайтон икки қулоғига (ёки: қулоғига) бавл қилган кишидир» деди.
وَحَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا لَيْثٌ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ حُسَيْنٍ، أَنَّ الْحُسَيْنَ بْنَ عَلِيٍّ، حَدَّثَهُ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم طَرَقَهُ وَفَاطِمَةَ فَقَالَ " أَلاَ تُصَلُّونَ " . فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّمَا أَنْفُسُنَا بِيَدِ اللَّهِ فَإِذَا شَاءَ أَنْ يَبْعَثَنَا بَعَثَنَا . فَانْصَرَفَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حِينَ قُلْتُ لَهُ ذَلِكَ ثُمَّ سَمِعْتُهُ وَهُوَ مُدْبِرٌ يَضْرِبُ فَخِذَهُ وَيَقُولُ " وَكَانَ الإِنْسَانُ أَكْثَرَ شَىْءٍ جَدَلاً " .
Алий ибн Абу Толиб (ривоят қилди)ки: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унинг ва Фотиманинг олдига кечада келди ва: «Намоз ўқимайсизларми?» деди. Мен: «Эй Расулуллаҳ, жонларимиз Аллаҳнинг қўлидадир; бизни уйғотишни (турғизишни) хоҳласа, уйғотади» дедим. Мен унга шу (гап)ни айтганимда, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) (орқага) бурилди; кейин мен уни — орқага бурилган ҳолда — сонига уриб: «Ва канал-инсану аксара шайъин жадала (Инсон энг кўп тортишадиган (мавжудот)дир)» (оятини) айтаётган ҳолда эшитдим.
حَدَّثَنَا عَمْرٌو النَّاقِدُ، وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، قَالَ عَمْرٌو حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، يَبْلُغُ بِهِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم " يَعْقِدُ الشَّيْطَانُ عَلَى قَافِيَةِ رَأْسِ أَحَدِكُمْ ثَلاَثَ عُقَدٍ إِذَا نَامَ بِكُلِّ عُقْدَةٍ يَضْرِبُ عَلَيْكَ لَيْلاً طَوِيلاً فَإِذَا اسْتَيْقَظَ فَذَكَرَ اللَّهَ انْحَلَّتْ عُقْدَةٌ وَإِذَا تَوَضَّأَ انْحَلَّتْ عُقْدَتَانِ فَإِذَا صَلَّى انْحَلَّتِ الْعُقَدُ فَأَصْبَحَ نَشِيطًا طَيِّبَ النَّفْسِ وَإِلاَّ أَصْبَحَ خَبِيثَ النَّفْسِ كَسْلاَنَ " .
Абу Ҳурайра Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га етказиб (ривоят қилди): «Шайтон бирортангизнинг боши орқасига (энсасига), ухлаганида, уч тугун тугади; ҳар бир тугун (билан): ‹Сенга узун кеча (олдинда), ухла› деб уради (тугади). Уйғониб Аллаҳни зикр қилса, бир тугун ечилади; таҳорат олса, икки тугун ечилади; намоз ўқиса, (барча) тугунлар ечилади; бас чаққон (фаол), кўнгли хуш ҳолда тонгни очади; акс ҳолда, кўнгли ёмон (ғаш), дангаса ҳолда тонгни очади» деди.