وَحَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا لَيْثٌ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ حُسَيْنٍ، أَنَّ الْحُسَيْنَ بْنَ عَلِيٍّ، حَدَّثَهُ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم طَرَقَهُ وَفَاطِمَةَ فَقَالَ " أَلاَ تُصَلُّونَ " . فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّمَا أَنْفُسُنَا بِيَدِ اللَّهِ فَإِذَا شَاءَ أَنْ يَبْعَثَنَا بَعَثَنَا . فَانْصَرَفَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حِينَ قُلْتُ لَهُ ذَلِكَ ثُمَّ سَمِعْتُهُ وَهُوَ مُدْبِرٌ يَضْرِبُ فَخِذَهُ وَيَقُولُ " وَكَانَ الإِنْسَانُ أَكْثَرَ شَىْءٍ جَدَلاً " .
Алий ибн Абу Толиб (ривоят қилди)ки: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унинг ва Фотиманинг олдига кечада келди ва: «Намоз ўқимайсизларми?» деди. Мен: «Эй Расулуллаҳ, жонларимиз Аллаҳнинг қўлидадир; бизни уйғотишни (турғизишни) хоҳласа, уйғотади» дедим. Мен унга шу (гап)ни айтганимда, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) (орқага) бурилди; кейин мен уни — орқага бурилган ҳолда — сонига уриб: «Ва канал-инсану аксара шайъин жадала (Инсон энг кўп тортишадиган (мавжудот)дир)» (оятини) айтаётган ҳолда эшитдим.