أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، وَإِسْمَاعِيلُ بْنُ مَسْعُودٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَاصِمٍ، عَنْ زِرٍّ، قَالَ قَالَ صَفْوَانُ بْنُ عَسَّالٍ كُنَّا إِذَا كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي سَفَرٍ أَمَرَنَا أَنْ لاَ نَنْزِعَهُ ثَلاَثًا إِلاَّ مِنْ جَنَابَةٍ وَلَكِنْ مِنْ غَائِطٍ وَبَوْلٍ وَنَوْمٍ .
Бизга Амр ибн Али ва Исмоил ибн Масъуд хабар беришди, улар дедилар: бизга Язид ибн Зурайъ ривоят қилди, у деди: бизга Шуъба, Осимдан, у Зиррдан (ривоят қилди), у деди: Сафвон ибн Ассол деди: «Биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан бирга сафарда бўлганимизда, У бизга уларни (махсиларни) уч (кун давомида) ечмасликни буюрар эдилар — жанобатдан бошқа (ҳолатда); аммо катта ҳожат, кичик ҳожат ва уйқудан (таҳорат синмайди).»