أَخْبَرَنَا هَنَّادٌ، عَنْ مُلاَزِمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بَدْرٍ، عَنْ قَيْسِ بْنِ طَلْقِ بْنِ عَلِيٍّ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ خَرَجْنَا وَفْدًا حَتَّى قَدِمْنَا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَبَايَعْنَاهُ وَصَلَّيْنَا مَعَهُ فَلَمَّا قَضَى الصَّلاَةَ جَاءَ رَجُلٌ كَأَنَّهُ بَدَوِيٌّ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا تَرَى فِي رَجُلٍ مَسَّ ذَكَرَهُ فِي الصَّلاَةِ قَالَ " وَهَلْ هُوَ إِلاَّ مُضْغَةٌ مِنْكَ أَوْ بَضْعَةٌ مِنْكَ " .
Бизга Ҳаннод хабар берди, у Мулозимдан (ривоят қилди), у деди: бизга Абдуллаҳ ибн Бадр ривоят қилди, у Қайс ибн Талқ ибн Алидан, у отасидан (ривоят қилдики), у деди: «Биз вакил бўлиб чиқдик, токи Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ҳузурларига келдик, у зотга байъат бердик ва у зот билан намоз ўқидик. У зот намозни тугатганларида, бадавийга ўхшаган бир киши келиб: «Ё Расулаллаҳ, намоз ичида закарини ушлаган киши ҳақида нима дейсиз?» деди. У зот: «У фақат сендан бир бўлак, ёхуд сендан бир парча-ку,» дедилар.»