أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ، وَالْحَارِثُ بْنُ مِسْكِينٍ، قِرَاءَةً عَلَيْهِ وَأَنَا أَسْمَعُ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - عَنِ ابْنِ الْقَاسِمِ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ بُشَيْرِ بْنِ يَسَارٍ، مَوْلَى بَنِي حَارِثَةَ أَنَّ سُوَيْدَ بْنَ النُّعْمَانِ، أَخْبَرَهُ أَنَّهُ، خَرَجَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَامَ خَيْبَرَ حَتَّى إِذَا كَانُوا بِالصَّهْبَاءِ وَهِيَ مِنْ أَدْنَى خَيْبَرَ صَلَّى الْعَصْرَ ثُمَّ دَعَا بِالأَزْوَادِ فَلَمْ يُؤْتَ إِلاَّ بِالسَّوِيقِ فَأَمَرَ بِهِ فَثُرِّيَ فَأَكَلَ وَأَكَلْنَا ثُمَّ قَامَ إِلَى الْمَغْرِبِ فَتَمَضْمَضَ وَتَمَضْمَضْنَا ثُمَّ صَلَّى وَلَمْ يَتَوَضَّأْ .
Бизга Муҳаммад ибн Салама ва ал-Ҳорис ибн Мискин — унга ўқиб берилганда мен эшитиб турардим, лафз уники — хабар берди, Ибн ал-Қосимдан, у деди: менга Молик ривоят қилди, Яҳё ибн Саиддан, у Бани Ҳорисанинг озод қилингани Бушайр ибн Ясордан (ривоят қилдики), унга Сувайд ибн ан-Нуъмон хабар бердики, у Хайбар йили Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан бирга чиқди, токи улар Хайбарнинг энг яқин (жойи) бўлган ас-Саҳбога етганларида, у (Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам) Аср (намозини) ўқидилар, сўнг озиқ-овқатларни талаб қилдилар, фақат савиқ (ун овқати) келтирилди. У буни (сув билан) намлашга амр қилдилар, намланди, у едилар ва биз ҳам едик. Сўнг Мағриб (намозига) турдилар, оғизларини чайдилар ва биз ҳам оғизларимизни чайдик, сўнг намоз ўқидилар ва таҳорат олмадилар.