أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ كَانَتِ الْيَهُودُ إِذَا حَاضَتِ الْمَرْأَةُ مِنْهُمْ لَمْ يُؤَاكِلُوهُنَّ وَلَمْ يُشَارِبُوهُنَّ وَلَمْ يُجَامِعُوهُنَّ فِي الْبُيُوتِ فَسَأَلُوا نَبِيَّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ ذَلِكَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { وَيَسْأَلُونَكَ عَنِ الْمَحِيضِ قُلْ هُوَ أَذًى } الآيَةَ فَأَمَرَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يُؤَاكِلُوهُنَّ وَيُشَارِبُوهُنَّ وَيُجَامِعُوهُنَّ فِي الْبُيُوتِ وَأَنْ يَصْنَعُوا بِهِنَّ كُلَّ شَىْءٍ مَا خَلاَ الْجِمَاعَ .
«Бизга Ишоқ ибн Иброҳим хабар берди, у деди: бизга Сулаймон ибн Ҳарб ривоят қилди, у деди: бизга Ҳаммод ибн Салама ривоят қилди, Собитдан, у Анас (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у деди: Яҳудийлар ўзларидан бирон аёл ҳайз кўрса, у билан бирга овқатланмас, ичмас ва уйларда у билан бир жойда ётмас эдилар. Шунда улар Аллаҳнинг Набийси (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан бу ҳақда сўрадилар. Бас, Аллаҳ азза ва жалла: «Сендан ҳайз ҳақида сўрайдилар. Сен: У бир азиятдир, деб айт,» (Бақара сураси, 222) оятини нозил қилди. Сўнг Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уларга (ҳайзли аёллар) билан бирга овқатланиш, ичиш ва уйларда у билан бир жойда бўлишни, жимўдан бошқа ҳар нарсани қилишни буюрдилар.»