أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لاَ نُرَى إِلاَّ الْحَجَّ فَلَمَّا كَانَ بِسَرِفَ حِضْتُ فَدَخَلَ عَلَىَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَنَا أَبْكِي فَقَالَ " مَا لَكِ أَنَفِسْتِ " . فَقُلْتُ نَعَمْ . قَالَ " هَذَا أَمْرٌ كَتَبَهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ عَلَى بَنَاتِ آدَمَ فَاقْضِي مَا يَقْضِي الْحَاجُّ غَيْرَ أَنْ لاَ تَطُوفِي بِالْبَيْتِ " . وَضَحَّى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ نِسَائِهِ بِالْبَقَرِ .
Бизга Ишоқ ибн Иброҳим хабар берди, у деди: бизга Суфён, Абдураҳмон ибн ал-Қосимдан, у отасидан, у Оиша (розияллаҳу анҳо)дан хабар берди. У деди: Биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан бирга, фақат ҳажни кўзлаб чиқдик. Сариф (деган жой)га етганимизда ҳайз кўрдим. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳузуримга кирдилар, мен йиғлардим. У: «Сенга не бўлди? Ҳайз кўрдингми?» дедилар. Мен: «Ҳа,» дедим. У: «Бу Аллаҳ азза ва жалла Одам қизларига ёзиб қўйган ишдир. Ҳожилар қиладиган ишларни қил, фақат Байтни тавоф қилма,» дедилар. Ва Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ўз аёллари номидан сигир қурбонлик қилдилар.