أَخْبَرَنَا هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ، عَنْ أَبِي مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ زَيْدِ بْنِ وَهْبٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ ابْنِ حَسَنَةَ، قَالَ خَرَجَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَفِي يَدِهِ كَهَيْئَةِ الدَّرَقَةِ فَوَضَعَهَا ثُمَّ جَلَسَ خَلْفَهَا فَبَالَ إِلَيْهَا فَقَالَ بَعْضُ الْقَوْمِ انْظُرُوا يَبُولُ كَمَا تَبُولُ الْمَرْأَةُ فَسَمِعَهُ فَقَالَ " أَوَمَا عَلِمْتَ مَا أَصَابَ صَاحِبُ بَنِي إِسْرَائِيلَ كَانُوا إِذَا أَصَابَهُمْ شَىْءٌ مِنَ الْبَوْلِ قَرَضُوهُ بِالْمَقَارِيضِ فَنَهَاهُمْ صَاحِبُهُمْ فَعُذِّبَ فِي قَبْرِهِ " .
Бизга Ҳаннод ибн ас-Сарий хабар берди, Абу Муовиядан, у ал-Аъмашдан, у Зайд ибн Ваҳбдан, у Абдурраҳмон ибн Ҳасанадан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳузуримизга чиқдилар, қўлларида қалқонга ўхшаш бир нарса бор эди. Уни қўйиб, ортида ўтириб, унга қараб кичик ҳожат чиқардилар. Қавмдан баъзилари: «Қаранглар, худди аёл киши сийганидек сийяпти,» деди. У зот буни эшитиб қолдилар ва: «Бани Исроил соҳибига нима етганини билмадингми? Уларга сийдикдан бирор нарса тегса, уни қайчилар билан қирқиб ташлар эдилар. Соҳиби уларни бундан қайтарди, шу сабабли қабрида азобланди,» дедилар.