أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ، عَنْ سَلْمَانَ، قَالَ قَالَ لَهُ رَجُلٌ إِنَّ صَاحِبَكُمْ لَيُعَلِّمُكُمْ حَتَّى الْخِرَاءَةَ . قَالَ أَجَلْ نَهَانَا أَنْ نَسْتَقْبِلَ الْقِبْلَةَ بِغَائِطٍ أَوْ بَوْلٍ أَوْ نَسْتَنْجِيَ بِأَيْمَانِنَا أَوْ نَكْتَفِيَ بِأَقَلَّ مِنْ ثَلاَثَةِ أَحْجَارٍ .
Бизга Ишоқ ибн Иброҳим хабар берди, у деди: бизга Абу Муовия хабар берди, у деди: бизга ал-Аъмаш ривоят қилди, у Иброҳимдан, у Абдурраҳмон ибн Язиддан, у Салмон (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у деди: Бир киши унга: «Саҳибингиз сизларга ҳатто ҳожатхонага чиқишни ҳам ўргатадими?» деди. У: «Ҳа, у бизни катта ҳожат ёки бавл билан қиблага юзланишимиздан, ёки ўнг қўлимиз билан истинжо қилишимиздан, ёки учта тошдан камига кифояланишимиздан қайтарди,» деди.