أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، - وَهُوَ ابْنُ سَعِيدٍ - قَالَ حَدَّثَنَا قُرَّةُ بْنُ خَالِدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا حُمَيْدُ بْنُ هِلاَلٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو بُرْدَةَ، عَنْ أَبِي مُوسَى، قَالَ أَقْبَلْتُ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَمَعِي رَجُلاَنِ مِنَ الأَشْعَرِيِّينَ أَحَدُهُمَا عَنْ يَمِينِي وَالآخَرُ عَنْ يَسَارِي وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَسْتَاكُ فَكِلاَهُمَا سَأَلَ الْعَمَلَ قُلْتُ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ نَبِيًّا مَا أَطْلَعَانِي عَلَى مَا فِي أَنْفُسِهِمَا وَمَا شَعَرْتُ أَنَّهُمَا يَطْلُبَانِ الْعَمَلَ فَكَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى سِوَاكِهِ تَحْتَ شَفَتِهِ قَلَصَتْ فَقَالَ " إِنَّا لاَ - أَوْ لَنْ - نَسْتَعِينَ عَلَى الْعَمَلِ مَنْ أَرَادَهُ وَلَكِنِ اذْهَبْ أَنْتَ " . فَبَعَثَهُ عَلَى الْيَمَنِ ثُمَّ أَرْدَفَهُ مُعَاذُ بْنُ جَبَلٍ رضى الله عنهما .
Бизга Амр ибн Али хабар берди, у деди: бизга Яҳё — у ибн Саид — ривоят қилди, у деди: бизга Қурра ибн Холид ривоят қилди, у деди: бизга Ҳумайд ибн Ҳилол ривоят қилди, у деди: менга Абу Бурда ривоят қилди, у Абу Мусодан (ривоят қилдики), у деди: Мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдиларига келдим, менинг ёнимда ашъарийлардан икки киши бор эди — бири ўнг томонимда, иккинчиси чап томонимда — ва Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) мисвок ишлатаётган эдилар. Уларнинг ҳар иккиси мансаб сўради. Мен: «Сизни ҳақ билан Набий қилиб юборган Зот ҳаққи, улар кўнгилларидагини менга айтмадилар ва мен уларнинг мансаб талаб қилишларини сезмадим,» дедим. Мен ҳозир ҳам у кишининг лаблари остидаги мисвокларига қарагандекман, лаблари тортилган эди. Сўнг у: «Биз мансабни талаб қилган кишини бу ишга тайинламаймиз — ёки ҳеч тайинламаймиз — балки сен боргин,» дедилар. Шундай қилиб уни (Абу Мусони) Яманга юбордилар, сўнг унинг кетидан Муоз ибн Жабал (розияллаҳу анҳумо)ни жўнатдилар.