باب دَلْكِ الْيَدِ بِالأَرْضِ بَعْدَ الاِسْتِنْجَاءِ
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْمُبَارَكِ الْمُخَرِّمِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ شَرِيكٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ جَرِيرٍ، عَنْ أَبِي زُرْعَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم تَوَضَّأَ فَلَمَّا اسْتَنْجَى دَلَكَ يَدَهُ بِالأَرْضِ .
Бизга Муҳаммад ибн Абдуллаҳ ибнул-Муборак ал-Мухарримий хабар берди, у деди: бизга Вакииъ ривоят қилди, у Шариқдан, у Иброҳим ибн Жарирдан, у Абу Зуръадан, у Абу Ҳурайра (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) таҳорат қилдилар ва истинжо қилганларида қўлларини ерга ишқаладилар.
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ الصَّبَّاحِ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعَيْبٌ، - يَعْنِي ابْنَ حَرْبٍ - قَالَ حَدَّثَنَا أَبَانُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْبَجَلِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ جَرِيرٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ كُنْتُ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَأَتَى الْخَلاَءَ فَقَضَى الْحَاجَةَ ثُمَّ قَالَ " يَا جَرِيرُ هَاتِ طَهُورًا " . فَأَتَيْتُهُ بِالْمَاءِ فَاسْتَنْجَى بِالْمَاءِ وَقَالَ بِيَدِهِ فَدَلَكَ بِهَا الأَرْضَ . قَالَ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ هَذَا أَشْبَهُ بِالصَّوَابِ مِنْ حَدِيثِ شَرِيكٍ وَاللَّهُ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى أَعْلَمُ .
Бизга Аҳмад ибнус-Саббоҳ хабар берди, у деди: бизга Шуайб — яъни ибн Ҳарб — ривоят қилди, у деди: бизга Абон ибн Абдуллаҳ ал-Бажалий ривоят қилди, у деди: бизга Иброҳим ибн Жарир ривоят қилди, у отасидан (ривоят қилдики), у деди: Мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан бирга эдим. У киши ҳожатхонага келдилар ва ҳожатни ўтадилар, сўнг: «Эй Жарир, таҳоратланиш учун (сув) келтир,» дедилар. Мен у кишига сув келтирдим, у киши сув билан истинжо қилдилар ва қўлларини ерга ишқаладилар. Абу Абдурраҳмон (Насоий) деди: Бу Шариқнинг ҳадисидан кўра тўғрироққа ўхшашроқдир. Ва Аллаҳ субҳанаҳу ва таоло билгувчироқдир.