باب الْقَدْرِ الَّذِي يَكْتَفِي بِهِ الرَّجُلُ مِنَ الْمَاءِ لِلْوُضُوءِ
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَبْرٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ، يَقُولُ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَتَوَضَّأُ بِمَكُّوكٍ وَيَغْتَسِلُ بِخَمْسَةِ مَكَاكِيَّ .
Бизга Амр ибн Алий хабар берди, у деди: бизга Яҳё ривоят қилди, у деди: бизга Шуъба ривоят қилди, у деди: менга Абдуллаҳ ибн Абдуллаҳ ибн Жабр ривоят қилиб деди: мен Анас ибн Моликнинг шундай деганини эшитдим: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бир маккук (идиш) билан таҳорат қилар ва беш маккук билан ғусл қилар эдилар.»
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، ثُمَّ ذَكَرَ كَلِمَةً مَعْنَاهَا حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ حَبِيبٍ، قَالَ سَمِعْتُ عَبَّادَ بْنَ تَمِيمٍ، يُحَدِّثُ عَنْ جَدَّتِي، وَهِيَ أُمُّ عُمَارَةَ بِنْتُ كَعْبٍ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم تَوَضَّأَ فَأُتِيَ بِمَاءٍ فِي إِنَاءٍ قَدْرَ ثُلُثَىِ الْمُدِّ . قَالَ شُعْبَةُ فَأَحْفَظُ أَنَّهُ غَسَلَ ذِرَاعَيْهِ وَجَعَلَ يَدْلُكُهُمَا وَيَمْسَحُ أُذُنَيْهِ بَاطِنَهُمَا وَلاَ أَحْفَظُ أَنَّهُ مَسَحَ ظَاهِرَهُمَا .
Бизга Муҳаммад ибн Башшор хабар берди, у деди: бизга Муҳаммад ривоят қилди, сўнг (Башшор) маъноси «бизга ривоят қилди» бўлган бир сўзни келтирди: бизга Шуъба, Ҳабибдан (ривоят қилди), у деди: мен Аббод ибн Тамимнинг бувимдан — у Умму Умора бинт Каъб эди — ривоят қилганини эшитдим: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) таҳорат қилдилар, сўнг У зотга бир идишда муднинг учдан икки қисмича сув келтирилди. Шуъба деди: «Мен У зотнинг билакларини ювиб, уларни ишқалаганини ва қулоқларининг ичини масҳ қилганини ёдимда сақлайман, лекин ташқарисини масҳ қилганини эслай олмайман.»