أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ، وَالْحَارِثُ بْنُ مِسْكِينٍ، قِرَاءَةً عَلَيْهِ وَأَنَا أَسْمَعُ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - عَنِ ابْنِ الْقَاسِمِ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ عَمْرِو بْنِ يَحْيَى الْمَازِنِيِّ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ قَالَ لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ زَيْدِ بْنِ عَاصِمٍ - وَكَانَ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ جَدُّ عَمْرِو بْنِ يَحْيَى - هَلْ تَسْتَطِيعُ أَنْ تُرِيَنِي كَيْفَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَتَوَضَّأُ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ زَيْدٍ نَعَمْ . فَدَعَا بِوَضُوءٍ فَأَفْرَغَ عَلَى يَدَيْهِ فَغَسَلَ يَدَيْهِ مَرَّتَيْنِ مَرَّتَيْنِ ثُمَّ تَمَضْمَضَ وَاسْتَنْشَقَ ثَلاَثًا ثُمَّ غَسَلَ وَجْهَهُ ثَلاَثًا ثُمَّ غَسَلَ يَدَيْهِ مَرَّتَيْنِ مَرَّتَيْنِ إِلَى الْمِرْفَقَيْنِ ثُمَّ مَسَحَ رَأْسَهُ بِيَدَيْهِ فَأَقْبَلَ بِهِمَا وَأَدْبَرَ بَدَأَ بِمُقَدَّمِ رَأْسِهِ ثُمَّ ذَهَبَ بِهِمَا إِلَى قَفَاهُ ثُمَّ رَدَّهُمَا حَتَّى رَجَعَ إِلَى الْمَكَانِ الَّذِي بَدَأَ مِنْهُ ثُمَّ غَسَلَ رِجْلَيْهِ .
Бизга Муҳаммад ибн Салама ва ал-Ҳорис ибн Мискин хабар берди — унга ўқиб берилди, мен эса эшитардим, лафз уники — Ибнул-Қосимдан, у деди: менга Молик ривоят қилди, Амр ибн Яҳё ал-Мозанийдан, у отасидан (ривоят қилдики), у Абдуллаҳ ибн Зайд ибн Осим — у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг саҳобаларидан бўлиб, Амр ибн Яҳёнинг бобоси эди — га деди: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) қандай таҳорат қилар эдилар, менга кўрсата оласизми?» Абдуллаҳ ибн Зайд: «Ҳа,» деди. Сўнг у таҳорат сувини чақириб, қўлларига (сув) қуйди ва ҳар бир қўлини икки мартадан ювди. Сўнг оғзини чайди ва бурнига уч марта сув тортди. Сўнг юзини уч марта ювди. Сўнг қўлларини тирсакларигача икки мартадан ювди. Сўнг бошини икки қўли билан маш қилиб, уларни олдинга ва орқага юргизди: бошининг олд қисмидан бошлаб, сўнг икки қўлини бўйнига олиб борди, сўнг бошлаган жойига қайтгунча қайтарди. Сўнг оёқларини ювди.