باب الْمَسْحِ عَلَى الْعِمَامَةِ مَعَ النَّاصِيَةِ
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ التَّيْمِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا بَكْرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْمُزَنِيُّ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنِ ابْنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ، عَنِ الْمُغِيرَةِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم تَوَضَّأَ فَمَسَحَ نَاصِيَتَهُ وَعِمَامَتَهُ وَعَلَى الْخُفَّيْنِ . قَالَ بَكْرٌ وَقَدْ سَمِعْتُهُ مِنِ ابْنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ عَنْ أَبِيهِ .
Бизга Амр ибн Али хабар берди, у деди: менга Яҳё ибн Саид ривоят қилди, у деди: бизга Сулаймон ат-Таймий ривоят қилди, у деди: бизга Бакр ибн Абдуллаҳ ал-Музаний ривоят қилди, ал-Ҳасандан, у Ибнул-Муғийра ибн Шуъбадан, у ал-Муғийрадан (ривоят қилдики), Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) таҳорат қилдилар ва пешоналарини, саллаларини ҳамда икки махси (устидан) маш қилдилар. Бакр деди: «Мен буни Ибнул-Муғийра ибн Шуъбадан, у отасидан (ривоят қилганини) эшитганман.»
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، وَحُمَيْدُ بْنُ مَسْعَدَةَ، عَنْ يَزِيدَ، - وَهُوَ ابْنُ زُرَيْعٍ - قَالَ حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا بَكْرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْمُزَنِيُّ، عَنْ حَمْزَةَ بْنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ تَخَلَّفَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَتَخَلَّفْتُ مَعَهُ فَلَمَّا قَضَى حَاجَتَهُ قَالَ " أَمَعَكَ مَاءٌ " . فَأَتَيْتُهُ بِمِطْهَرَةٍ فَغَسَلَ يَدَيْهِ وَغَسَلَ وَجْهَهُ ثُمَّ ذَهَبَ يَحْسُرُ عَنْ ذِرَاعَيْهِ فَضَاقَ كُمُّ الْجُبَّةِ فَأَلْقَاهُ عَلَى مَنْكِبَيْهِ فَغَسَلَ ذِرَاعَيْهِ وَمَسَحَ بِنَاصِيَتِهِ وَعَلَى الْعِمَامَةِ وَعَلَى خُفَّيْهِ .
Бизга Амр ибн Али ва Ҳумайд ибн Масъада хабар берди, Язид — у Ибн Зурайъ — дан, у деди: бизга Ҳумайд ривоят қилди, у деди: бизга Бакр ибн Абдуллаҳ ал-Музаний ривоят қилди, Ҳамза ибн ал-Муғийра ибн Шуъбадан, у отасидан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) (йўлда) орқада қолдилар, мен ҳам у билан орқада қолдим. У ҳожатини бажаргач: «Ёнингда сув борми?» дедилар. Мен унга бир таҳорат идишини келтирдим. У қўлларини ювдилар ва юзларини ювдилар. Сўнг билакларини очмоқчи бўлдилар, аммо жуббанинг енги тор эди, шу сабабли уни елкаларига ташладилар ва билакларини ювдилар, пешоналари, салла ҳамда икки махсилари (устидан) маш қилдилар.