Жамоат икки киши бўлганда

Imomlik kitobi · 2 ҳадис

باب الْجَمَاعَةُ إِذَا كَانُوا اثْنَيْنِ

أَخْبَرَنَا سُوَيْدُ بْنُ نَصْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَبِي سُلَيْمَانَ، عَنْ عَطَاءٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ صَلَّيْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقُمْتُ عَنْ يَسَارِهِ فَأَخَذَنِي بِيَدِهِ الْيُسْرَى فَأَقَامَنِي عَنْ يَمِينِهِ ‏.‏

Бизга Сувайд ибн Наср хабар берди, у деди: бизга Абдуллаҳ ривоят қилди, у Абдулмалик ибн Абу Сулаймондан, у Атодан, у Ибн Аббос (розияллаҳу анҳумо)дан (ривоят қилди), у деди: «Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан намоз ўқидим. Мен у кишининг чап томонларида турдим. Шунда у киши мени чап қўллари билан ушлаб, ўнг томонларига ўтқаздилар.»

أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ مَسْعُودٍ، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ الْحَارِثِ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، أَنَّهُ أَخْبَرَهُمْ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَصِيرٍ، عَنْ أَبِيهِ، - قَالَ شُعْبَةُ وَقَالَ أَبُو إِسْحَاقَ وَقَدْ سَمِعْتُهُ مِنْهُ، وَمِنْ أَبِيهِ - قَالَ سَمِعْتُ أُبَىَّ بْنَ كَعْبٍ، يَقُولُ صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمًا صَلاَةَ الصُّبْحِ فَقَالَ ‏"‏ أَشَهِدَ فُلاَنٌ الصَّلاَةَ ‏"‏ ‏.‏ قَالُوا لاَ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ فَفُلاَنٌ ‏"‏ ‏.‏ قَالُوا لاَ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ إِنَّ هَاتَيْنِ الصَّلاَتَيْنِ مِنْ أَثْقَلِ الصَّلاَةِ عَلَى الْمُنَافِقِينَ وَلَوْ يَعْلَمُونَ مَا فِيهِمَا لأَتَوْهُمَا وَلَوْ حَبْوًا وَالصَّفُّ الأَوَّلُ عَلَى مِثْلِ صَفِّ الْمَلاَئِكَةِ وَلَوْ تَعْلَمُونَ فَضِيلَتَهُ لاَبْتَدَرْتُمُوهُ وَصَلاَةُ الرَّجُلِ مَعَ الرَّجُلِ أَزْكَى مِنْ صَلاَتِهِ وَحْدَهُ وَصَلاَةُ الرَّجُلِ مَعَ الرَّجُلَيْنِ أَزْكَى مِنْ صَلاَتِهِ مَعَ الرَّجُلِ وَمَا كَانُوا أَكْثَرَ فَهُوَ أَحَبُّ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ ‏"‏ ‏.‏

Бизга Исмоил ибн Масъуд хабар берди, у деди: бизга Холид ибн ал-Ҳорис ривоят қилди, у Шуъбадан, у Абу Ишоқдан — у уларга хабар беришича — Абдуллаҳ ибн Абу Басирдан, у отасидан (ривоят қилди). Шуъба деди: Абу Ишоқ деди: «Мен буни ундан ҳам, отасидан ҳам эшитганман.» У деди: Мен Убай ибн Каъбнинг шундай деяётганини эшитдим: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бир куни бомдод намозини ўқиб, сўнг: «Фалончи намозда ҳозир бўлдими?» дедилар. Улар: «Йўқ,» дейишди. У киши: «Фалончичи?» дедилар. Улар: «Йўқ,» дейишди. У киши: «Албатта бу икки намоз мунофиқларга энг оғир келадиган намоздир. Агар уларда нима (фазилат) борлигини билсалар, ҳатто эмаклаб бўлса ҳам, албатта уларга келардилар. Биринчи саф малоикалар сафига ўхшашдир. Агар унинг фазилатини билсангиз, унга (кириш учун) мусобақалашардингиз. Кишининг бошқа бир киши билан ўқиган намози ёлғиз ўқиганидан покизароқдир; кишининг икки киши билан ўқиган намози бир киши билан ўқиганидан покизароқдир. Қанча кўп бўлсалар, у Азиз ва Жалил Аллаҳга шунча севимлироқдир,» дедилар.