باب مَا يُكْرَهُ مِنَ الصَّلاَةِ عِنْدَ الإِقَامَةِ
أَخْبَرَنَا سُوَيْدُ بْنُ نَصْرٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ، عَنْ زَكَرِيَّا، قَالَ حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ دِينَارٍ، قَالَ سَمِعْتُ عَطَاءَ بْنَ يَسَارٍ، يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِذَا أُقِيمَتِ الصَّلاَةُ فَلاَ صَلاَةَ إِلاَّ الْمَكْتُوبَةُ " .
Бизга Сувайд ибн Наср хабар берди, у деди: бизга Абдуллаҳ ибн ал-Муборак хабар берди, у Закариёдан, у деди: менга Амр ибн Динор ривоят қилди, у деди: мен Ато ибн Ясорни эшитдим, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилиб айтди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Намозга иқомат айтилгач, фақат фарз намоздан бошқа намоз йўқ,» дедилар.
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَكَمِ، وَمُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ وَرْقَاءَ بْنِ عُمَرَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا أُقِيمَتِ الصَّلاَةُ فَلاَ صَلاَةَ إِلاَّ الْمَكْتُوبَةُ " .
Бизга Аҳмад ибн Абдуллаҳ ибн ал-Ҳакам ва Муҳаммад ибн Башшор хабар беришди, улар дедилар: бизга Муҳаммад ривоят қилди, у Шуъбадан, у Варқо ибн Умардан, у Амр ибн Динордан, у Ато ибн Ясордан, у Абу Ҳурайрадан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилдики), у: «Намозга иқомат айтилгач, фақат фарз намоздан бошқа намоз йўқ,» дедилар.
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ سَعْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ حَفْصِ بْنِ عَاصِمٍ، عَنِ ابْنِ بُحَيْنَةَ، قَالَ أُقِيمَتْ صَلاَةُ الصُّبْحِ فَرَأَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَجُلاً يُصَلِّي وَالْمُؤَذِّنُ يُقِيمُ فَقَالَ " أَتُصَلِّي الصُّبْحَ أَرْبَعًا " .
Бизга Қутайба хабар берди, у деди: бизга Абу Авона ривоят қилди, у Саъд ибн Иброҳимдан, у Ҳафс ибн Осимдан, у Ибн Буҳайнадан (ривоят қилиб) айтди: Субҳ намозига иқомат айтилди, шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) муаззин иқомат айтаётган пайтда намоз ўқиётган бир кишини кўриб қолдилар ва: «Субҳни тўрт (ракат қилиб) ўқияпсанми?» дедилар.