أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالَ حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ، قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ ثَابِتٍ، وَقَتَادَةَ، وَحُمَيْدٍ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّهُ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي بِنَا إِذْ جَاءَ رَجُلٌ فَدَخَلَ الْمَسْجِدَ وَقَدْ حَفَزَهُ النَّفَسُ فَقَالَ اللَّهُ أَكْبَرُ الْحَمْدُ لِلَّهِ حَمْدًا كَثِيرًا طَيِّبًا مُبَارَكًا فِيهِ . فَلَمَّا قَضَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم صَلاَتَهُ قَالَ " أَيُّكُمُ الَّذِي تَكَلَّمَ بِكَلِمَاتٍ " فَأَرَمَّ الْقَوْمُ قَالَ " إِنَّهُ لَمْ يَقُلْ بَأْسًا " . قَالَ أَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ جِئْتُ وَقَدْ حَفَزَنِي النَّفَسُ فَقُلْتُهَا . قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " لَقَدْ رَأَيْتُ اثْنَىْ عَشَرَ مَلَكًا يَبْتَدِرُونَهَا أَيُّهُمْ يَرْفَعُهَا " .
Бизга Муҳаммад ибн ал-Мусанно хабар берди, у деди: бизга Ҳажжож ривоят қилди, у деди: бизга Ҳаммод ривоят қилди, у Собитдан, Қатодадан ва Ҳумайддан, улар Анасдан (ривоят қилиб) айтдики, у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бизга намоз ўқитаётган эдилар, шу пайт бир киши келиб масжидга кирди ва унинг нафаси қисилиб қолган эди, шунда у: «Аллаҳу Акбар, алҳамду лиллаҳи ҳамдан касиран тоййибан муборакан фиҳи (Аллаҳ энг буюкдир, Аллаҳга кўп, покиза ва муборак ҳамдлар бўлсин),» деди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) намозларини тугатгач: «Сизлардан қайсинингиз бу калималарни айтди?» дедилар. Жамоат жим қолди. У: «У ёмон (сўз) айтмади,» дедилар. (Ўша киши): «Мен айтдим, эй Расулуллаҳ, мен нафасим қисилган ҳолда келдим ва уни айтдим,» деди. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Мен ўн икки малоикани уни (осмонга) ким кўтаради деб шошилаётганини кўрдим,» дедилар.