Бизга ал-Жорий ибн Муъоз ат-Термизий хабар берди, у деди: бизга Абу Холид ал-Аҳмар ривоят қилди, Муҳаммад ибн Ажлондан, у Зайд ибн Асламдан, у Абу Солиҳдан, у Абу Ҳурайрадан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Имом фақат унга эргашилиши учун (тайинланган)дир. Бас, у такбир айтса, сизлар ҳам такбир айтинг; у қироат қилса, сизлар жим туринг; у «Самиъаллаҳу лиман ҳамидаҳ» деса, сизлар «Аллаҳумма роббано лакал-ҳамд» денг,» дедилар.
Бизга Муҳаммад ибн Абдуллаҳ ибн ал-Муборак хабар берди, у деди: бизга Муҳаммад ибн Саъд ал-Ансорий ривоят қилди, у деди: менга Муҳаммад ибн Ажлон ривоят қилди, Зайд ибн Асламдан, у Абу Солиҳдан, у Абу Ҳурайрадан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Имом фақат унга эргашилиши учундир. Бас, у такбир айтса, сизлар ҳам такбир айтинг; у қироат қилса, сизлар жим туринг,» дедилар. Абу Абдураҳмон (Насоий) деди: ал-Мухарримий «У сиқадир» дерди, яъни Муҳаммад ибн Саъд ал-Ансорийни (назарда тутарди).