أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ شَقِيقٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ إِنِّي لأَعْرِفُ النَّظَائِرَ الَّتِي كَانَ يَقْرَأُ بِهِنَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عِشْرِينَ سُورَةً فِي عَشْرِ رَكَعَاتٍ ثُمَّ أَخَذَ بِيَدِ عَلْقَمَةَ فَدَخَلَ ثُمَّ خَرَجَ إِلَيْنَا عَلْقَمَةُ فَسَأَلْنَاهُ فَأَخْبَرَنَا بِهِنَّ .
Бизга Ишоқ ибн Иброҳим хабар берди, у деди: бизга Исо ибн Юнус хабар берди, ал-Аъмашдан, у Шақиқдан, у Абдуллаҳ (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у деди: «Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) (жам қилиб) ўқир бўлган ўхшаш (суралар)ни биламан — ўн ракатда йигирма сура.» Сўнг у Алқаманинг қўлидан ушлаб (ичкарига) кирди, кейин Алқама бизнинг олдимизга чиқди, биз ундан сўрадик, у бизга уларни (сураларни) хабар берди.
أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ مَسْعُودٍ، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا وَائِلٍ، يَقُولُ قَالَ رَجُلٌ عِنْدَ عَبْدِ اللَّهِ قَرَأْتُ الْمُفَصَّلَ فِي رَكْعَةٍ . قَالَ هَذًّا كَهَذِّ الشِّعْرِ لَقَدْ عَرَفْتُ النَّظَائِرَ الَّتِي كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقْرُنُ بَيْنَهُنَّ . فَذَكَرَ عِشْرِينَ سُورَةً مِنَ الْمُفَصَّلِ سُورَتَيْنِ سُورَتَيْنِ فِي رَكْعَةٍ .
Бизга Исмоил ибн Масъуд хабар берди, у деди: бизга Холид ривоят қилди, у деди: бизга Шуъба ривоят қилди, Амр ибн Муррадан, у деди: мен Абу Воилнинг шундай деяётганини эшитдим: Абдуллаҳ (розияллаҳу анҳу)нинг ҳузурида бир киши: «Мен муффассал (суралар)ни бир ракатда ўқидим,» деди. У: «Бу шеър ўқигандек (шошилиб) ўқишдир. Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) жам қилиб ўқир бўлган ўхшаш (суралар)ни биламан,» деди. Сўнг у муффассалдан йигирма сурани — ҳар ракатда иккитадан-иккитадан (жам қилиб) зикр қилди.
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ مَنْصُورٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ رَجَاءٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا إِسْرَائِيلُ، عَنْ أَبِي حَصِينٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ وَثَّابٍ، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، وَأَتَاهُ، رَجُلٌ فَقَالَ إِنِّي قَرَأْتُ اللَّيْلَةَ الْمُفَصَّلَ فِي رَكْعَةٍ . فَقَالَ هَذًّا كَهَذِّ الشِّعْرِ لَكِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَقْرَأُ النَّظَائِرَ عِشْرِينَ سُورَةً مِنَ الْمُفَصَّلِ مِنْ آلِ حم .
Бизга Амр ибн Мансур хабар берди, у деди: бизга Абдуллаҳ ибн Ражо ривоят қилди, у деди: бизга Исроил хабар берди, Абу Ҳасиндан, у Яҳё ибн Вассобдан, у Масруқдан, у Абдуллаҳ (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), унинг олдига бир киши келиб: «Мен бу кеча муффассал (суралар)ни бир ракатда ўқидим,» деди. Шунда у: «Бу шеър ўқигандек (шошилиб) ўқишдир. Лекин Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ўхшаш (суралар)ни — муффассалдан, «Ҳа Мим» (оиласи)дан бўлган йигирма сурани ўқир эдилар,» деди.