أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَبَّادٍ، حَدِيثًا رَفَعَهُ إِلَى ابْنِ سُفْيَانَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ السَّائِبِ، قَالَ حَضَرْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ الْفَتْحِ فَصَلَّى فِي قُبُلِ الْكَعْبَةِ فَخَلَعَ نَعْلَيْهِ فَوَضَعَهُمَا عَنْ يَسَارِهِ فَافْتَتَحَ بِسُورَةِ الْمُؤْمِنِينَ فَلَمَّا جَاءَ ذِكْرُ مُوسَى أَوْ عِيسَى - عَلَيْهِمَا السَّلاَمُ - أَخَذَتْهُ سَعْلَةٌ فَرَكَعَ .
Бизга Муҳаммад ибн Абдул-Аъло хабар берди, у деди: бизга Холид ривоят қилди, у деди: бизга ибн Журайж ривоят қилди, у деди: менга Муҳаммад ибн Аббод бир ҳадисни хабар берди, уни ибн Суфёнга марфуъ қилиб, Абдуллаҳ ибн ас-Соиб (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у деди: «Мен Фатҳ кунида Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ҳузурларида ҳозир бўлдим. У Каъбанинг олдида намоз ўқидилар, наълайнларини ечиб, уларни чап томонларига қўйдилар ва ал-Муъминун сурасини бошладилар. Мусо ёки Исо — алайҳимассалом — зикри келганда, уларни йўтал тутди, шунда рукуга кетдилар.»