أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ، وَابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ سُلَيْمَانَ، عَنْ سَعْدِ بْنِ عُبَيْدَةَ، عَنِ الْمُسْتَوْرِدِ بْنِ الأَحْنَفِ، عَنْ صِلَةَ بْنِ زُفَرَ، عَنْ حُذَيْفَةَ، أَنَّهُ صَلَّى إِلَى جَنْبِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم لَيْلَةً فَقَرَأَ فَكَانَ إِذَا مَرَّ بِآيَةِ عَذَابٍ وَقَفَ وَتَعَوَّذَ وَإِذَا مَرَّ بِآيَةِ رَحْمَةٍ وَقَفَ فَدَعَا وَكَانَ يَقُولُ فِي رُكُوعِهِ " سُبْحَانَ رَبِّيَ الْعَظِيمِ " . وَفِي سُجُودِهِ " سُبْحَانَ رَبِّيَ الأَعْلَى " .
Бизга Муҳаммад ибн Башшор хабар берди, у деди: бизга Яҳё, Абдурраҳмон ва ибн Абу Адий ривоят қилдилар, Шуъбадан, у Сулаймондан, у Саъд ибн Убайдадан, у ал-Муставрид ибн ал-Аҳнафдан, у Сила ибн Зуфардан, у Ҳузайфа (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у бир кечаси Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ёнларида намоз ўқиди. (Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам Қуръан) ўқидилар; азоб оятига учраганларида тўхтаб, (Аллаҳдан) паноҳ тилардилар, раҳмат оятига учраганларида тўхтаб, (Аллаҳдан) сўрардилар. Рукуларида: «Субҳана Роббиял-Азим (Улуғ Раббим покдир),» дердилар, саждаларида: «Субҳана Роббиял-Аъло (Энг олий Раббим покдир),» дердилар.