أَخْبَرَنَا سُوَيْدُ بْنُ نَصْرٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ، عَنْ يُونُسَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ، حِينَ اسْتَخْلَفَهُ مَرْوَانُ عَلَى الْمَدِينَةِ كَانَ إِذَا قَامَ إِلَى الصَّلاَةِ الْمَكْتُوبَةِ كَبَّرَ ثُمَّ يُكَبِّرُ حِينَ يَرْكَعُ فَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنَ الرَّكْعَةِ قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ ثُمَّ يُكَبِّرُ حِينَ يَهْوِي سَاجِدًا ثُمَّ يُكَبِّرُ حِينَ يَقُومُ مِنَ الثِّنْتَيْنِ بَعْدَ التَّشَهُّدِ يَفْعَلُ مِثْلَ ذَلِكَ حَتَّى يَقْضِيَ صَلاَتَهُ فَإِذَا قَضَى صَلاَتَهُ وَسَلَّمَ أَقْبَلَ عَلَى أَهْلِ الْمَسْجِدِ فَقَالَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ إِنِّي لأَشْبَهُكُمْ صَلاَةً بِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .
Бизга Сувайд ибн Наср хабар берди, у деди: бизга Абдуллаҳ ибн ал-Муборак хабар берди, Юнусдан, у аз-Зуҳрийдан, у Абу Салама ибн Абдурраҳмондан (ривоят қилдики), Абу Ҳурайра (розияллаҳу анҳу)ни Марвон Мадинага (ўрнига) халифа қилиб тайинлаганида, у фарз намозга турганида такбир айтар, сўнг руку қилганда такбир айтар, рукудан бошини кўтарганида: «Самиъаллаҳу лиман ҳамидаҳ, Роббано ва лакал-ҳамд (Аллаҳ Ўзига ҳамд айтганни эшитди; Раббимиз, ҳамд Сенгадир),» дер эди, сўнг саждага эгилганида такбир айтар, сўнг ташаҳҳуддан кейин икки (ракат)дан турганида такбир айтар, намозини тамомлагунча шундай қилар эди. Намозини тамомлаб салом берганида, масжид аҳлига юзланиб: «Жоним Қўлида бўлган Зотга қасамки, мен намоз жиҳатидан сизларнинг ичингизда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га энг ўхшашингизман,» деди.