أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ أَبُو قُدَامَةَ السَّرْخَسِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ، قَالَ حَدَّثَنِي قَتَادَةُ، عَنْ يُونُسَ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنْ حِطَّانَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ الأَشْعَرِيَّ، قَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خَطَبَنَا فَعَلَّمَنَا سُنَّتَنَا وَبَيَّنَ لَنَا صَلاَتَنَا فَقَالَ " أَقِيمُوا صُفُوفَكُمْ ثُمَّ لْيَؤُمَّكُمْ أَحَدُكُمْ فَإِذَا كَبَّرَ فَكَبِّرُوا وَإِذَا قَالَ { وَلاَ الضَّالِّينَ } فَقُولُوا آمِينَ يُجِبْكُمُ اللَّهُ وَإِذَا كَبَّرَ الإِمَامُ وَرَكَعَ فَكَبِّرُوا وَارْكَعُوا فَإِنَّ الإِمَامَ يَرْكَعُ قَبْلَكُمْ وَيَرْفَعُ قَبْلَكُمْ " . قَالَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " فَتِلْكَ بِتِلْكَ وَإِذَا قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ فَقُولُوا رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ يَسْمَعِ اللَّهُ لَكُمْ فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ قَالَ عَلَى لِسَانِ نَبِيِّهِ صلى الله عليه وسلم سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ ثُمَّ إِذَا كَبَّرَ الإِمَامُ وَسَجَدَ فَكَبِّرُوا وَاسْجُدُوا فَإِنَّ الإِمَامَ يَسْجُدُ قَبْلَكُمْ وَيَرْفَعُ قَبْلَكُمْ " . قَالَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " فَتِلْكَ بِتِلْكَ فَإِذَا كَانَ عِنْدَ الْقَعْدَةِ فَلْيَكُنْ مِنْ أَوَّلِ قَوْلِ أَحَدِكُمْ أَنْ يَقُولَ التَّحِيَّاتُ الطَّيِّبَاتُ الصَّلَوَاتُ لِلَّهِ السَّلاَمُ عَلَيْكَ أَيُّهَا النَّبِيُّ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ السَّلاَمُ عَلَيْنَا وَعَلَى عِبَادِ اللَّهِ الصَّالِحِينَ أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ " .
Бизга Убайдуллаҳ ибн Саид Абу Қудома ас-Сарахсий хабар бериб, деди: бизга Яҳё ибн Саид ривоят қилди, у деди: бизга Ҳишом ривоят қилди, у деди: менга Қатода, Юнус ибн Жубайрдан, у Ҳиттан ибн Абдуллаҳдан ривоят қилдики, ал-Ашъарий (Абу Мусо) деди: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бизга хутба қилиб, суннатимизни ўргатдилар ва намозимизни баён қилиб, дедилар: «Сафларингизни тўғриланг, сўнг бирингиз сизга имом бўлсин. У такбир айтса, сиз ҳам такбир айтинг; у: «Валад-доллийн,» деганида «Омийн» деб айтинг, Аллаҳ сизга ижобат қилур. Имом такбир айтиб рукуъ қилса, сиз ҳам такбир айтиб рукуъ қилинг, чунки имом сиздан олдин рукуъга боради ва сиздан олдин (бошини) кўтаради.» Аллаҳнинг Набийси (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Мана шу (кечикиш) аниси (имомнинг олдин қилиши) билан ўринланади. У: «Самиъаллаҳу лиман ҳамидаҳ,» деганида сиз: «Раббано лакал-ҳамд,» деб айтинг, Аллаҳ сизни эшитур. Чунки Аллаҳ азза ва жалла Ўз Набийсининг (соллаллаҳу алайҳи васаллам) тили орқали: «Самиъаллаҳу лиман ҳамидаҳ,» дегандир. Сўнг имом такбир айтиб сажда қилса, сиз ҳам такбир айтиб сажда қилинг, чунки имом сиздан олдин сажда қилади ва сиздан олдин (бошини) кўтаради,» дедилар. Аллаҳнинг Набийси (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Мана шу (кечикиш) аниси билан ўринланади. Қаъда (ўтириш) вақтида бирингизнинг биринчи айтадиган сўзи: «Ат-таҳийятут-тоййиботус-салавоту лиллаҳи, ас-салому алайка айюҳан-Набийю ва раҳматуллаҳи ва баракотуҳу, ас-салому алайно ва ало ибодиллаҳис-солиҳийн, ашҳаду ан ло илаҳа иллаллаҳ ва ашҳаду анна Муҳаммадан абдуҳу ва расулуҳу (Таҳийятлар, пок сўзлар ва намозлар Аллаҳ учундир. Сенга салом бўлсин, эй Набий, ва Аллаҳнинг раҳмати ҳамда баракотлари (бўлсин). Бизга ва Аллаҳнинг солиҳ бандаларига салом бўлсин. Гувоҳлик бераманки, Аллаҳдан ўзга илоҳ йўқ ва гувоҳлик бераманки, Муҳаммад Унинг бандаси ва элчисидир),» бўлсин,» дедилар.»