أَخْبَرَنَا هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ، فِي حَدِيثِهِ عَنْ أَبِي الأَحْوَصِ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ، عَنْ سَالِمٍ، قَالَ أَتَيْنَا أَبَا مَسْعُودٍ فَقُلْنَا لَهُ حَدِّثْنَا عَنْ صَلاَةِ، رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . فَقَامَ بَيْنَ أَيْدِينَا وَكَبَّرَ فَلَمَّا رَكَعَ وَضَعَ رَاحَتَيْهِ عَلَى رُكْبَتَيْهِ وَجَعَلَ أَصَابِعَهُ أَسْفَلَ مِنْ ذَلِكَ وَجَافَى بِمِرْفَقَيْهِ حَتَّى اسْتَوَى كُلُّ شَىْءٍ مِنْهُ ثُمَّ قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ فَقَامَ حَتَّى اسْتَوَى كُلُّ شَىْءٍ مِنْهُ .
Бизга Ҳаннод ибн ас-Сарий хабар берди, унинг ҳадисида Абул-Аҳвасдан, у Ато ибн ас-Соибдан, у Солимдан (ривоят қилдики), у деди: «Биз Абу Масъуднинг олдига келдик ва унга: «Бизга Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг намозлари ҳақида ҳадис айтиб беринг,» дедик. Шунда у бизнинг олдимизда турди ва такбир айтди. Рукуъ қилганида икки кафтини икки тиззасига қўйди ва бармоқларини ундан пастроқда қилди ҳамда ҳар бир аъзоси бир текис тургунча тирсакларини (ёнидан) узоқлаштирди. Сўнг: «Самиаллаҳу лиман ҳамидаҳ (Аллаҳ Ўзига ҳамд айтганни эшитади),» деди ва ҳар бир аъзоси бир текис тургунча тик турди.»