أَخْبَرَنِي أَحْمَدُ بْنُ نَاصِحٍ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ إِدْرِيسَ، قَالَ سَمِعْتُ عَاصِمَ بْنَ كُلَيْبٍ، يَذْكُرُ عَنْ أَبِيهِ، عَنْ وَائِلِ بْنِ حُجْرٍ، قَالَ قَدِمْتُ الْمَدِينَةَ فَقُلْتُ لأَنْظُرَنَّ إِلَى صَلاَةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَكَبَّرَ وَرَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى رَأَيْتُ إِبْهَامَيْهِ قَرِيبًا مِنْ أُذُنَيْهِ فَلَمَّا أَرَادَ أَنْ يَرْكَعَ كَبَّرَ وَرَفَعَ يَدَيْهِ ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ فَقَالَ " سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ " . ثُمَّ كَبَّرَ وَسَجَدَ فَكَانَتْ يَدَاهُ مِنْ أُذُنَيْهِ عَلَى الْمَوْضِعِ الَّذِي اسْتَقْبَلَ بِهِمَا الصَّلاَةَ .
Менга Аҳмад ибн Носиҳ хабар берди, у деди: бизга Ибн Идрис ривоят қилди, у деди: мен Осим ибн Кулайбнинг отасидан, у Воил ибн Ҳужрдан (ривоят қилиб) зикр қилаётганини эшитдим, у деди: Мен Мадинага келдим ва: «Албатта, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг намозларига қарайман,» дедим. У такбир айтдилар ва қўлларини кўтардилар, ҳатто бош бармоқларини қулоқларига яқин (турганини) кўрдим. Руку қилмоқчи бўлганларида такбир айтдилар ва қўлларини кўтардилар, сўнг бошларини кўтардилар ва: «Самиаллаҳу лиман ҳамидаҳ (Аллаҳ Ўзига ҳамд айтганни эшитди),» дедилар. Сўнг такбир айтдилар ва сажда қилдилар, қўллари қулоқларига нисбатан намозни бошлаганларидаги жойда эди.