أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ مَسْعُودٍ، وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، قَالاَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ، - وَهُوَ ابْنُ الْحَارِثِ - عَنْ هِشَامٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ، يَوْمَ الْخَنْدَقِ بَعْدَ مَا غَرَبَتِ الشَّمْسُ جَعَلَ يَسُبُّ كُفَّارَ قُرَيْشٍ وَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا كِدْتُ أَنْ أُصَلِّيَ حَتَّى كَادَتِ الشَّمْسُ تَغْرُبُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " فَوَاللَّهِ مَا صَلَّيْتُهَا " . فَنَزَلْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى بُطْحَانَ فَتَوَضَّأَ لِلصَّلاَةِ وَتَوَضَّأْنَا لَهَا فَصَلَّى الْعَصْرَ بَعْدَ مَا غَرَبَتِ الشَّمْسُ ثُمَّ صَلَّى بَعْدَهَا الْمَغْرِبَ .
Бизга Исмоил ибн Масъуд ва Муҳаммад ибн Абдулаъло хабар берди, улар дедилар: бизга Холид — у ибнул-Ҳорис — ривоят қилди, Ҳишомдан, у Яҳё ибн Абу Касирдан, у Абу Салама ибн Абдураҳмондан, у Жобир ибн Абдуллаҳдан (ривоят қилдики), Хандақ куни қуёш ботганидан кейин Умар ибн ал-Хаттоб Қурайшнинг кофирларини лаънатлай бошлади ва: «Эй Расулуллаҳ, қуёш ботай дегунча мен намозни ўқий олмадим,» деди. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Аллаҳга қасамки, мен ҳам уни ўқий олмадим,» дедилар. Сўнг биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан бирга Батҳонга тушдик. У зот намоз учун таҳорат олдилар, биз ҳам унинг учун таҳорат олдик. Сўнг у зот қуёш ботганидан кейин аср (намозини) ўқидилар, кейин унинг ортидан шом (намозини) ўқидилар.