أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ مَسْعُودٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا بِشْرُ بْنُ الْمُفَضَّلِ، قَالَ حَدَّثَنَا عَاصِمُ بْنُ كُلَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ وَائِلِ بْنِ حُجْرٍ، قَالَ قُلْتُ لأَنْظُرَنَّ إِلَى صَلاَةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَيْفَ يُصَلِّي فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَاسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ فَرَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى حَاذَتَا أُذُنَيْهِ ثُمَّ أَخَذَ شِمَالَهُ بِيَمِينِهِ فَلَمَّا أَرَادَ أَنْ يَرْكَعَ رَفَعَهُمَا مِثْلَ ذَلِكَ وَوَضَعَ يَدَيْهِ عَلَى رُكْبَتَيْهِ فَلَمَّا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنَ الرُّكُوعِ رَفَعَهُمَا مِثْلَ ذَلِكَ فَلَمَّا سَجَدَ وَضَعَ رَأْسَهُ بِذَلِكَ الْمَنْزِلِ مِنْ يَدَيْهِ ثُمَّ جَلَسَ فَافْتَرَشَ رِجْلَهُ الْيُسْرَى وَوَضَعَ يَدَهُ الْيُسْرَى عَلَى فَخِذِهِ الْيُسْرَى وَحَدَّ مِرْفَقَهُ الأَيْمَنَ عَلَى فَخِذِهِ الْيُمْنَى وَقَبَضَ ثِنْتَيْنِ وَحَلَّقَ وَرَأَيْتُهُ يَقُولُ هَكَذَا وَأَشَارَ بِشْرٌ بِالسَّبَّابَةِ مِنَ الْيُمْنَى وَحَلَّقَ الإِبْهَامَ وَالْوُسْطَى .
Бизга Исмоил ибн Масъуд хабар бериб, деди: бизга Бишр ибн ал-Муфаззал хабар бериб, деди: бизга Осим ибн Кулайб, отасидан, у Воил ибн Ҳужрдан ривоят қилди, у деди: Мен: «Албатта Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг намозларига, қандай ўқишларига қарайман,» дедим. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) туриб, қиблага юзландилар ва қўлларини қулоқларига тўғри келгунча кўтардилар. Сўнг чап (қўл)ларини ўнг (қўл)лари билан ушладилар. Руку қилмоқчи бўлганларида уларни худди шундай кўтардилар ва қўлларини тиззаларига қўйдилар. Рукудан бошларини кўтарганларида ҳам уларни худди шундай кўтардилар. Сажда қилганларида бошларини қўллари оралиғидаги ўша жойга қўйдилар. Сўнг ўтириб, чап оёқларини ёздилар (ётқиздилар) ва чап қўлларини чап сонларига қўйдилар, ўнг тирсакларини ўнг сонларига қўйиб (тик тутдилар), иккита (бармоқ)ни юмиб, ҳалқа қилдилар. Мен У кишининг шундай қилаётганларини кўрдим,» — Бишр (ривоятчилардан бири) ўнг (қўл)ининг кўрсаткич бармоғи билан ишора қилди ва бош бармоқ билан ўрта бармоқни ҳалқалаштирди.