أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ السَّرْحِ، عَنِ ابْنِ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي اللَّيْثُ، عَنْ جَعْفَرِ بْنِ رَبِيعَةَ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لَيَنْتَهِيَنَّ أَقْوَامٌ عَنْ رَفْعِ أَبْصَارِهِمْ عِنْدَ الدُّعَاءِ فِي الصَّلاَةِ إِلَى السَّمَاءِ أَوْ لَتُخْطَفَنَّ أَبْصَارُهُمْ " .
Бизга Аҳмад ибн Амр ибн ас-Сарҳ, Ибн Ваҳбдан хабар бериб, деди: менга ал-Лайс, Жаъфар ибн Робиадан, у ал-Аъраждан, у Абу Ҳурайра (розияллаҳу анҳу)дан хабар бердики, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Баъзи қавмлар намозда дуо қилаётганларида кўзларини осмонга кўтаришдан, албатта, тўхтасинлар, акс ҳолда кўзлари (нури) тортиб олинади (кўр бўлиб қоладилар),» дедилар.