أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ بْنُ وَكِيعِ بْنِ الْجَرَّاحِ، أَخُو سُفْيَانَ بْنِ وَكِيعٍ قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ عِكْرِمَةَ بْنِ عَمَّارٍ، عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ جَاءَتْ أُمُّ سُلَيْمٍ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ عَلِّمْنِي كَلِمَاتٍ أَدْعُو بِهِنَّ فِي صَلاَتِي . قَالَ " سَبِّحِي اللَّهَ عَشْرًا وَاحْمَدِيهِ عَشْرًا وَكَبِّرِيهِ عَشْرًا ثُمَّ سَلِيهِ حَاجَتَكِ يَقُلْ نَعَمْ نَعَمْ " .
Бизга Суфён ибн Вакииънинг акаси Убайд ибн Вакииъ ибн ал-Жарроҳ хабар берди, у деди: бизга отам ривоят қилди, у Икрима ибн Аммордан, у Ишоқ ибн Абдуллаҳ ибн Абу Талҳадан, у Анас ибн Моликдан (ривоят қилдики), у деди: Умму Сулайм Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдиларига келиб: «Эй Расулуллаҳ, менга намозимда дуо қиладиган сўзларни ўргатинг,» деди. У: «Аллаҳни ўн марта тасбеҳ айт (Субҳаналлаҳ де), ўн марта ҳамд айт (Алҳамдулиллаҳ де) ва ўн марта улуғла (Аллаҳу акбар де), сўнгра Ундан ҳожатингни сўра; У: «Ҳа, ҳа,» дейди,» дедилар.