أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ سُلَيْمَانَ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ، قَالَ حَدَّثَنَا مَالِكٌ، - وَهُوَ ابْنُ مِغْوَلٍ - عَنْ طَلْحَةَ بْنِ مُصَرِّفٍ، عَنْ زَيْدِ بْنِ وَهْبٍ، عَنْ حُذَيْفَةَ، أَنَّهُ رَأَى رَجُلاً يُصَلِّي فَطَفَّفَ فَقَالَ لَهُ حُذَيْفَةُ مُنْذُ كَمْ تُصَلِّي هَذِهِ الصَّلاَةَ قَالَ مُنْذُ أَرْبَعِينَ عَامًا . قَالَ مَا صَلَّيْتُ مُنْذُ أَرْبَعِينَ سَنَةً وَلَوْ مِتَّ وَأَنْتَ تُصَلِّي هَذِهِ الصَّلاَةَ لَمِتَّ عَلَى غَيْرِ فِطْرَةِ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ قَالَ إِنَّ الرَّجُلَ لَيُخَفِّفُ وَيُتِمُّ وَيُحْسِنُ .
Бизга Аҳмад ибн Сулаймон хабар берди, у деди: бизга Яҳё ибн Одам ривоят қилди, у деди: бизга Молик — у ибн Миғвал — ривоят қилди, у Талҳа ибн Мусаррифдан, у Зайд ибн Ваҳбдан, у Ҳузайфа (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у бир киши намоз ўқиётганини ва (рукуъ ҳамда саждани) тўлиқ қилмаётганини кўрди. Шунда Ҳузайфа унга: «Бу намозни қачондан бери ўқийсан?» деди. У: «Қирқ йилдан бери,» деди. У: «Сен қирқ йилдан бери намоз ўқимабсан, агар шу намозни ўқиётган ҳолда ўлсанг, Муҳаммад (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг фитратидан ўзга (йўл) устида ўласан,» деди. Сўнг у: «Албатта киши (намозни) енгиллаштирса-да, уни тўлиқ ва гўзал адо этмоғи (лозим),» деди.