أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ مَنْصُورٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، عَنْ مِسْعَرٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ ابْنِ الْقِبْطِيَّةِ، قَالَ سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ سَمُرَةَ، يَقُولُ كُنَّا إِذَا صَلَّيْنَا خَلْفَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قُلْنَا السَّلاَمُ عَلَيْكُمُ السَّلاَمُ عَلَيْكُمْ . وَأَشَارَ مِسْعَرٌ بِيَدِهِ عَنْ يَمِينِهِ وَعَنْ شِمَالِهِ فَقَالَ " مَا بَالُ هَؤُلاَءِ الَّذِينَ يَرْمُونَ بِأَيْدِيهِمْ كَأَنَّهَا أَذْنَابُ الْخَيْلِ الشُّمُسِ أَمَا يَكْفِي أَنْ يَضَعَ يَدَهُ عَلَى فَخِذِهِ ثُمَّ يُسَلِّمُ عَلَى أَخِيهِ عَنْ يَمِينِهِ وَعَنْ شِمَالِهِ " .
Бизга Амр ибн Мансур хабар берди, у деди: бизга Абу Нуъайм ривоят қилди, Мисъардан, у Убайдуллаҳ ибн ал-Қибтийядан (ривоят қилиб) дедики: мен Жобир ибн Самурани шундай деганини эшитдим: биз Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ортида намоз ўқиганимизда «ас-салому алайкум, ас-салому алайкум» дердик — Мисъор қўли билан ўнг томонига ва чап томонига ишора қилди. Шунда у (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Бу кишиларга нима бўлдики, қўллари билан худди қайсар отларнинг думларидек (ишора қилиб) силкитишади? Бирортангиз қўлини сонига қўйиб, сўнг ўнг томонидаги ва чап томонидаги биродарига салом бериши кифоя эмасми?» дедилар.