أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ نَافِعٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ، رَأَى حُلَّةً فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَوِ اشْتَرَيْتَ هَذِهِ فَلَبِسْتَهَا يَوْمَ الْجُمُعَةِ وَلِلْوَفْدِ إِذَا قَدِمُوا عَلَيْكَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّمَا يَلْبَسُ هَذِهِ مَنْ لاَ خَلاَقَ لَهُ فِي الآخِرَةِ " . ثُمَّ جَاءَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِثْلُهَا فَأَعْطَى عُمَرَ مِنْهَا حُلَّةً فَقَالَ عُمَرُ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَسَوْتَنِيهَا وَقَدْ قُلْتَ فِي حُلَّةِ عُطَارِدٍ مَا قُلْتَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لَمْ أَكْسُكَهَا لِتَلْبَسَهَا " . فَكَسَاهَا عُمَرُ أَخًا لَهُ مُشْرِكًا بِمَكَّةَ .
Бизга Қутайба, Моликдан, у Нофиъдан, у Абдуллаҳ ибн Умардан хабар бердики, Умар ибн ал-Хаттоб бир ҳуллани (чиройли либосни) кўриб: «Ё Расулуллаҳ, мана шуни сотиб олиб, жума куни ва сизнинг олдингизга вакиллар келганида кийсангиз (яхши бўларди),» деди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Буни фақат охиратда насибаси йўқ киши кияди,» дедилар. Сўнгра Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га шунга ўхшаши келтирилди ва у Умарга ундан бир ҳулла бердилар. Умар: «Ё Расулуллаҳ, менга буни кийдирдингиз, ахир Уторид ҳулласи ҳақида айтганингизни айтган эдингиз-ку?» деди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Мен буни сенга кийишинг учун бермадим,» дедилар. Шунда Умар уни Маккадаги мушрик бир биродарига кийдирди.