أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ سِمَاكٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَخْطُبُ قَائِمًا ثُمَّ يَجْلِسُ ثُمَّ يَقُومُ وَيَقْرَأُ آيَاتٍ وَيَذْكُرُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ وَكَانَتْ خُطْبَتُهُ قَصْدًا وَصَلاَتُهُ قَصْدًا .
Бизга Амр ибн Али, Абдурраҳмондан хабар берди, у деди: бизга Суфён, Симокдан, у Жобир ибн Самурадан ривоят қилди. У деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) тик турган ҳолда хутба қилар, сўнг ўтирар, сўнг туриб оятларни ўқир ва Аллаҳ азза ва жаллани зикр қилар эдилар. У кишининг хутбалари ўртача (мўътадил) эди, намозлари ҳам ўртача эди.