أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا بَكْرٌ، - يَعْنِي ابْنَ مُضَرَ - عَنِ ابْنِ الْهَادِ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ أَتَيْتُ الطُّورَ فَوَجَدْتُ ثَمَّ كَعْبًا فَمَكَثْتُ أَنَا وَهُوَ يَوْمًا أُحَدِّثُهُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَيُحَدِّثُنِي عَنِ التَّوْرَاةِ فَقُلْتُ لَهُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " خَيْرُ يَوْمٍ طَلَعَتْ فِيهِ الشَّمْسُ يَوْمُ الْجُمُعَةِ فِيهِ خُلِقَ آدَمُ وَفِيهِ أُهْبِطَ وَفِيهِ تِيبَ عَلَيْهِ وَفِيهِ قُبِضَ وَفِيهِ تَقُومُ السَّاعَةُ مَا عَلَى الأَرْضِ مِنْ دَابَّةٍ إِلاَّ وَهِيَ تُصْبِحُ يَوْمَ الْجُمُعَةِ مُصِيخَةً حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ شَفَقًا مِنَ السَّاعَةِ إِلاَّ ابْنَ آدَمَ وَفِيهِ سَاعَةٌ لاَ يُصَادِفُهَا مُؤْمِنٌ وَهُوَ فِي الصَّلاَةِ يَسْأَلُ اللَّهَ فِيهَا شَيْئًا إِلاَّ أَعْطَاهُ إِيَّاهُ " . فَقَالَ كَعْبٌ ذَلِكَ يَوْمٌ فِي كُلِّ سَنَةٍ . فَقُلْتُ بَلْ هِيَ فِي كُلِّ جُمُعَةٍ . فَقَرَأَ كَعْبٌ التَّوْرَاةَ ثُمَّ قَالَ صَدَقَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم هُوَ فِي كُلِّ جُمُعَةٍ . فَخَرَجْتُ فَلَقِيتُ بَصْرَةَ بْنَ أَبِي بَصْرَةَ الْغِفَارِيَّ فَقَالَ مِنْ أَيْنَ جِئْتَ قُلْتُ مِنَ الطُّورِ . قَالَ لَوْ لَقِيتُكَ مِنْ قَبْلِ أَنْ تَأْتِيَهُ لَمْ تَأْتِهِ . قُلْتُ لَهُ وَلِمَ قَالَ إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " لاَ تُعْمَلُ الْمَطِيُّ إِلاَّ إِلَى ثَلاَثَةِ مَسَاجِدَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَمَسْجِدِي وَمَسْجِدِ بَيْتِ الْمَقْدِسِ " . فَلَقِيتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ سَلاَمٍ فَقُلْتُ لَوْ رَأَيْتَنِي خَرَجْتُ إِلَى الطُّورِ فَلَقِيتُ كَعْبًا فَمَكَثْتُ أَنَا وَهُوَ يَوْمًا أُحَدِّثُهُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَيُحَدِّثُنِي عَنِ التَّوْرَاةِ فَقُلْتُ لَهُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " خَيْرُ يَوْمٍ طَلَعَتْ فِيهِ الشَّمْسُ يَوْمُ الْجُمُعَةِ فِيهِ خُلِقَ آدَمُ وَفِيهِ أُهْبِطَ وَفِيهِ تِيبَ عَلَيْهِ وَفِيهِ قُبِضَ وَفِيهِ تَقُومُ السَّاعَةُ مَا عَلَى الأَرْضِ مِنْ دَابَّةٍ إِلاَّ وَهِيَ تُصْبِحُ يَوْمَ الْجُمُعَةِ مُصِيخَةً حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ شَفَقًا مِنَ السَّاعَةِ إِلاَّ ابْنَ آدَمَ وَفِيهِ سَاعَةٌ لاَ يُصَادِفُهَا عَبْدٌ مُؤْمِنٌ وَهُوَ فِي الصَّلاَةِ يَسْأَلُ اللَّهَ شَيْئًا إِلاَّ أَعْطَاهُ إِيَّاهُ " . قَالَ كَعْبٌ ذَلِكَ يَوْمٌ فِي كُلِّ سَنَةٍ . فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَلاَمٍ كَذَبَ كَعْبٌ . قُلْتُ ثُمَّ قَرَأَ كَعْبٌ فَقَالَ صَدَقَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم هُوَ فِي كُلِّ جُمُعَةٍ . فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ صَدَقَ كَعْبٌ إِنِّي لأَعْلَمُ تِلْكَ السَّاعَةَ فَقُلْتُ يَا أَخِي حَدِّثْنِي بِهَا . قَالَ هِيَ آخِرُ سَاعَةٍ مِنْ يَوْمِ الْجُمُعَةِ قَبْلَ أَنْ تَغِيبَ الشَّمْسُ فَقُلْتُ أَلَيْسَ قَدْ سَمِعْتَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " لاَ يُصَادِفُهَا مُؤْمِنٌ وَهُوَ فِي الصَّلاَةِ " . وَلَيْسَتْ تِلْكَ السَّاعَةَ صَلاَةٌ قَالَ أَلَيْسَ قَدْ سَمِعْتَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " مَنْ صَلَّى وَجَلَسَ يَنْتَظِرُ الصَّلاَةَ لَمْ يَزَلْ فِي صَلاَتِهِ حَتَّى تَأْتِيَهُ الصَّلاَةُ الَّتِي تُلاَقِيهَا " . قُلْتُ بَلَى . قَالَ فَهُوَ كَذَلِكَ .
Бизга Қутайба хабар бериб деди: бизга Бакр — яъни Ибн Музар — ривоят қилди, у Ибнул-Ҳоддан, у Муҳаммад ибн Иброҳимдан, у Абу Салама ибн Абдур-Раҳмондан, у Абу Ҳурайра (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у деди: Мен Турга келдим ва у ерда Каъбни топдим. Мен ва у бир кун (бирга) ўтириб, мен унга Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ҳадис) сўзлар, у эса менга Тавротдан сўзларди. Мен унга: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Қуёш чиқадиган кунларнинг энг яхшиси жума кунидир. Унда Одам яратилган, унда (ерга) туширилган, унда тавбаси қабул қилинган, унда вафот этган ва унда Қиёмат қоим бўлади. Ердаги ҳар бир жонзот жума куни тонгидан то қуёш чиққунча Соатдан (Қиёматдан) қўрқиб, қулоқ тутиб туради — фақат Одам фарзандидан бошқа. Унда (жумада) шундай бир соат борки, мўмин киши намозда туриб ўша (соатда) Аллаҳдан бирор нарса сўраса, (Аллаҳ) унга албатта уни беради,» дедилар,» дедим. Шунда Каъб: «Бу — ҳар йили (келаадиган) бир кун,» деди. Мен: «Йўқ, балки у ҳар жумада (бўлади),» дедим. Шунда Каъб Тавротни ўқиб, кейин: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) рост айтибдилар; у ҳар жумада (бўлади),» деди. Сўнг мен чиқиб, Басра ибн Аби Басра ал-Ғифорийни учратдим. У: «Қаердан келяпсан?» деди. Мен: «Турдан,» дедим. У: «Агар сен у ерга боришингдан олдин сени учратганимда, бормаган бўлардинг,» деди. Мен унга: «Нега?» дедим. У: «Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг: «Фақат учта масжидга — Масжидул-Ҳаром, менинг масжидим ва Байтул-Мақдис масжидига (зиёрат учун махсус) улов сурилмайди (сафар қилинмайди),» деганларини эшитганман,» деди. Сўнг мен Абдуллаҳ ибн Саломни учратиб, унга: «Агар мени кўрганингда — мен Турга чиқиб, Каъбни учратдим, мен ва у бир кун (бирга) ўтириб, мен унга Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан сўзлар, у эса менга Тавротдан сўзларди. Мен унга: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Қуёш чиқадиган кунларнинг энг яхшиси жума кунидир. Унда Одам яратилган, унда (ерга) туширилган, унда тавбаси қабул қилинган, унда вафот этган ва унда Қиёмат қоим бўлади. Ердаги ҳар бир жонзот жума куни тонгидан то қуёш чиққунча Соатдан қўрқиб, қулоқ тутиб туради — фақат Одам фарзандидан бошқа. Унда шундай бир соат борки, мўмин банда намозда туриб Аллаҳдан бирор нарса сўраса, (Аллаҳ) унга албатта уни беради,» дедилар,» дедим. Каъб: «Бу — ҳар йили (келадиган) бир кун,» деди,» дедим. Шунда Абдуллаҳ ибн Салом: «Каъб янглишибди,» деди. Мен: «Сўнг Каъб (Тавротни) ўқиб: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) рост айтибдилар; у ҳар жумада (бўлади),» деди,» дедим. Шунда Абдуллаҳ: «Каъб рост айтибди; мен ўша соатни биламан,» деди. Мен: «Эй биродарим, уни менга сўзлаб бер,» дедим. У: «У — жума кунининг охирги соати, қуёш ботишидан олдин,» деди. Мен: «Сен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг: «Уни мўмин киши намозда туриб (сўраса, ижобат бўлади),» деганларини эшитмаганмидинг? Ҳолбуки ўша соатда намоз (вақти) эмас-ку?» дедим. У: «Сен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг: «Ким намоз ўқиб, (кейинги) намозни кутиб ўтирса, то кейинги намоз келгунча намозда (саналади),» деганларини эшитмаганмидинг?» деди. Мен: «Ҳа, (эшитганман),» дедим. У: «Демак, у ана шундай,» деди.