أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ عُثْمَانَ بْنِ سَعِيدِ بْنِ كَثِيرٍ، عَنِ الْوَلِيدِ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ نَمِرٍ، أَنَّهُ سَأَلَ الزُّهْرِيَّ عَنْ سُنَّةِ، صَلاَةِ الْكُسُوفِ فَقَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَسَفَتِ الشَّمْسُ فَأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَجُلاً فَنَادَى أَنَّ الصَّلاَةَ جَامِعَةً فَاجْتَمَعَ النَّاسُ فَصَلَّى بِهِمْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَكَبَّرَ ثُمَّ قَرَأَ قِرَاءَةً طَوِيلَةً ثُمَّ كَبَّرَ فَرَكَعَ رُكُوعًا طَوِيلاً مِثْلَ قِيَامِهِ أَوْ أَطْوَلَ ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ وَقَالَ " سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ " . ثُمَّ قَرَأَ قِرَاءَةً طَوِيلَةً هِيَ أَدْنَى مِنَ الْقِرَاءَةِ الأُولَى ثُمَّ كَبَّرَ فَرَكَعَ رُكُوعًا طَوِيلاً هُوَ أَدْنَى مِنَ الرُّكُوعِ الأَوَّلِ ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ فَقَالَ " سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ " . ثُمَّ كَبَّرَ فَسَجَدَ سُجُودًا طَوِيلاً مِثْلَ رُكُوعِهِ أَوْ أَطْوَلَ ثُمَّ كَبَّرَ فَرَفَعَ رَأْسَهُ ثُمَّ كَبَّرَ فَسَجَدَ ثُمَّ كَبَّرَ فَقَامَ فَقَرَأَ قِرَاءَةً طَوِيلةً هِيَ أَدْنَى مِنَ الأُولَى ثُمَّ كَبَّرَ ثُمَّ رَكَعَ رُكُوعًا طَوِيلاً هُوَ أَدْنَى مِنَ الرُّكُوعِ الأَوَّلِ ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ فَقَالَ " سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ " . ثُمَّ قَرَأَ قِرَاءَةً طَوِيلَةً وَهِيَ أَدْنَى مِنَ الْقِرَاءَةَ الأُولَى فِي الْقِيَامِ الثَّانِي ثُمَّ كَبَّرَ فَرَكَعَ رُكُوعًا طَوِيلاً دُونَ الرُّكُوعِ الأَوَّلِ ثُمَّ كَبَّرَ فَرَفَعَ رَأْسَهُ فَقَالَ " سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ " . ثُمَّ كَبَّرَ فَسَجَدَ أَدْنَى مِنْ سُجُودِهِ الأَوَّلِ ثُمَّ تَشَهَّدَ ثُمَّ سَلَّمَ فَقَامَ فِيهِمْ فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ " إِنَّ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ لاَ يَنْخَسِفَانِ لِمَوْتِ أَحَدٍ وَلاَ لِحَيَاتِهِ وَلَكِنَّهُمَا آيَتَانِ مِنْ آيَاتِ اللَّهِ فَأَيُّهُمَا خُسِفَ بِهِ أَوْ بِأَحَدِهِمَا فَافْزَعُوا إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ بِذِكْرِ الصَّلاَةِ " .
Менга Амр ибн Усмон ибн Саид ибн Касир хабар бериб, ал-Валиддан, у Абдурраҳмон ибн Намирдан ривоят қилдики, у Зуҳрийдан кусуф (Қуёш тутилиши) намозининг суннати ҳақида сўради. У деди: менга Урва ибн аз-Зубайр Оиша (розияллаҳу анҳо)дан хабар берди, у деди: Қуёш тутилди, шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бир кишига буюрдилар, у: «Намоз жамоат биландир!» деб нидо қилди. Бас, одамлар тўпланишди ва Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уларга намоз ўқиб бердилар: такбир айтдилар, сўнг узун қироат қилдилар, сўнг такбир айтиб, қиёмидек ёки ундан узунроқ узоқ рукуъ қилдилар, сўнг бошларини кўтариб: «Самиъаллаҳу лиман ҳамидаҳ,» дедилар. Сўнг биринчи қироатдан қисқароқ узун қироат қилдилар, сўнг такбир айтиб, биринчи рукуъдан қисқароқ узоқ рукуъ қилдилар, сўнг бошларини кўтариб: «Самиъаллаҳу лиман ҳамидаҳ,» дедилар. Сўнг такбир айтиб, рукуъларидек ёки ундан узунроқ узоқ сажда қилдилар, сўнг такбир айтиб бошларини кўтардилар, сўнг такбир айтиб сажда қилдилар, сўнг такбир айтиб турдилар ва биринчисидан қисқароқ узун қироат қилдилар, сўнг такбир айтдилар, сўнг биринчи рукуъдан қисқароқ узоқ рукуъ қилдилар, сўнг бошларини кўтариб: «Самиъаллаҳу лиман ҳамидаҳ,» дедилар. Сўнг иккинчи қиёмдаги биринчи қироатдан қисқароқ узун қироат қилдилар, сўнг такбир айтиб, биринчи рукуъдан қисқароқ узоқ рукуъ қилдилар, сўнг такбир айтиб бошларини кўтариб: «Самиъаллаҳу лиман ҳамидаҳ,» дедилар. Сўнг такбир айтиб, биринчи саждаларидан қисқароқ сажда қилдилар, сўнг ташаҳҳуд ўқиб, салом бердилар. Сўнг уларнинг олдида туриб, Аллаҳга ҳамд айтиб, Унга сано айтдилар, сўнг дедилар: «Албатта Қуёш ва Ой ҳеч кимнинг ўлими ёки ҳаёти учун тутилмайди, лекин улар Аллаҳнинг оятларидан икки оятдир. Бас, улардан қайси бири тутилса, ёки бирига (шундай) бўлса, намозни зикр қилиш билан Азза ва Жалла Аллаҳга юзланинглар,» дедилар.